บทที่ 1142

"ก็ได้! แดร์ริลถอนหายใจและกล่าวขึ้นอย่างไม่เต็มใจว่า “ฉันจะช่วยทำลายโซ่โลหะบนร่างของออโรร่า จากนั้นเธอจะต้องคืนแก่นแท้ของมังกรให้กับฉัน”

แดร์ริลพูดด้วยความโกรธที่กำลังเดือดพล่านอยู่ภายในใจ

แดร์ริลต้องการโจมตีเมแกนและบดขยี้เธอเพื่อแย่งชิงแก่นแท้ของมังกรกลับคืนมา แต่เนื่องจากว่าแก่นแท้ของมังกรเปราะบางเกินไป ดังนั้นเขาจึงไม่ต้องการเสี่ยง

ไม่เพียงแต่แก่นแท้ของมังกรจะอยู่ในมือของเมแกนเท่านั้น แต่นั่นหมายถึงชีวิตของเทพธิดาตัวน้อยก็อยู่ในกำมือของเธอเช่นกัน ดังนั้นแดร์ริลจะต้องระมัดระวังไม่ให้เกิดความเสียหายกับแก่นแท้ของมังกร

เมื่อแดร์ริลรับปากที่จะช่วยเจ้าสำนักของเธอ เมแกนจึงพยักหน้าอย่างยินดี “ไม่ต้องกังวล ฉันจะคืนมันให้กับนายทันทีที่นายช่วยเจ้าสำนักของฉันแล้ว”

เมื่อได้เห็นเช่นนั้น แม่ชีแห่งโชคชะตาก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

'โชคดีที่เมแกนเก็บสมบัติอันล้ำค่าของแดร์ริลขึ้นมาได้ก่อน ถ้าไม่อย่างนั้นแดร์ริลคงจะหันหลังและทิ้งทุกคนไปจริง ๆ ตอนนี้ฉันไม่มีพลังภายในเหลืออยู่เลย ฉันจึงไม่สามารถช่วยพี่สาวของตัวเองได้’

แดร์ริลเดินตรงเข้าไปหาเจ้าสำนักออโรร่าทันที

เมื่อมาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ แดร์ริลก็กระตุ้นพลังภายในและหลอมโซ่โลหะออกจากร่างของเธอ

แดร์ริลมองเห็นร่างกายที่สั่นไหวของออโรร่า สายตาของเธอจ้องมองออกไปอย่างเหม่อลอย ในขณะที่ใบหน้าของเธอก็กำลังแสดงความเจ็บปวดและไร้ซึ่งความเย่อหยิ่งของเทพธิดาเหมือนเช่นเคย

แดร์ริลไม่ใส่ใจ

แดร์ริลต้องการได้แก่นแท้ของมังกรกลับคืนมาเท่านั้น จากนั้นเขาก็จะรีบออกไปจากที่นี่ทันที ควินซีแข็งแกร่งเกินไป เขารู้ดีว่าเขาไม่สามารถเอาชนะเธอได้ หลังจากที่เขาปล่อยออโรร่าให้เป็นอิสระแล้ว เขาก็จ้องหน้าเมแกนและรีบพูดขึ้นทันทีว่า "ส่งแก่นแท้ของมังกรคืนมาให้ฉันเดี๋ยวนี้!"

"ร้อน!" ออโรร่าพูดขึ้นอย่างกระวนกระวาย สายตาของเธอจับจ้องไปที่แดร์ริล ทันใดนั้น เธอก็พุ่งเข้าไปหาแดร์ริลและกอดเขาเอาไว้ทันที

“มันร้อนมาก! ฉันร้อนมาก!” สีหน้าของออโรร่าเต็มไปด้วยความคลุ้มคลั่ง เธอพึมพำขณะที่เธอกอดแดร์ริลด้วยแขนทั้งสองข้างอย่างแน่นหนา

ฤทธิ์ของเม็ดยาแห่งความสุขภายในร่างกายของออโรร่าได้แพร่กระจายเข้าสู่กระแสเลือดของเธอ จนทำให้จิตใจของเธอสับสนและไม่รู้ตัวว่าเธอกำลังทำอะไรลงไป