บทที่ 1188

'บ้าเอ๊ย!'

แดร์ริลไม่สามารถหลบหลีกการโจมตีจากควินซีได้ทัน ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงหันหลังกลับมาและเผชิญหน้ากับการโจมตีของเธอขณะที่เขารีบเรียกใช้พลังหยางบริสุทธิ์ของเขาอย่างตื่นตระหนก

ปัง!

เมื่อฝ่ามือของทั้งสองประทะกัน แดร์ริลก็ลอยออกไปไกลกว่าสิบเมตรก่อนจะกระอักเลือดออกมาเต็มปาก!

ถึงแม้ว่าแดร์ริลจะมีพลังหยางที่บริสุทธิ์ที่ช่วยปกป้องพลังภายในของเขา แต่เขาก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่เหมาะสมของควินซีอยู่ดี เธอเป็นถึงจักรพรรดิยุทธขั้นห้า ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถต่อสู้กับเธอได้เพียงลำพัง!

ตุ๊บ!

แดร์ริลพยายามทรงตัวหลังจากที่เขากระเด็นออกไปหลายก้าว เขารู้สึกราวกับว่าอวัยวะภายในของเขาถูกทุบจนแหลกละเอียด!

'พลังของผู้หญิงคนนี้น่ากลัวเกินไป! ฉันจะต้องหนีไปจากที่นี่!”

แดร์ริลชำเรืองมองควินซีก่อนจะหันหลังกลับและรีบวิ่งหนีไปทันที

“แดร์ริล ดาร์บี้?!”

ในที่สุดควินซีก็ได้เห็นว่าผู้ชายที่อยู่ในชุดขันทีคนนั้นคือแดร์ริล ร่างกายของเธอสั่นเทาไปด้วยความโกรธแค้น “นาย…”

ก่อนหน้านี้ควินซีได้ปลอมตัวเป็นรองประมุขสำนักประตูสุราลัย แล้วเธอจะไม่รู้จักแดร์ริลได้ยังไง?

ในตอนแรก ควินซีคิดว่าเขาเป็นเพียงแค่ขันที แต่เธอไม่คิดเลยว่าเขาคือแดร์ริลที่ปลอมตัวเป็นขันที

ถ้าหากชายตรงหน้าเป็นขันทีผู้น้อยจริง ๆ ควินซีก็คงจะไม่รู้สึกโกรธเช่นนี้ แต่เนื่องจากว่าเขาคือแดร์ริลที่ปลอมตัวเป็นขันทีมา ดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องที่แตกต่าง

เมื่อควินซีตระหนักได้ว่าเธอสวมชุดผ้าไหมที่เผยให้เห็นรูปร่างอันเปลือยเปล่าบางส่วนของเธอ เธอจึงรู้สึกทั้งโกรธและอายในเวลาเดียวกัน

ควินซียกมือขึ้นและรีบหยิบชุดเกราะขึ้นมาสวมใส่อย่างรวดเร็ว จากนั้นเธอก็ตะโกนขึ้นอย่างโกรธเกรี้ยว “ทหาร!”

วินาทีต่อมา ทหารราชองครักษ์จึงวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

“ตามฉันไปจับไอ้หัวขโมยนั่น!” ควินซีสั่งทหารของเธอด้วยใบหน้าที่เย็นชาก่อนจะเหลือบมองไปยังทิศทางที่แดร์ริลหลบหนีไป เธอรีบไล่ตามเขาไปทันที

แดร์ริลหนีออกมาที่ด้านนอกของวังแล้ว

ท่ามกลางแสงจันทร์ยามค่ำคืน แดร์ริลเหลือบไปเห็นควินซีวิ่งตามเขามา เขารู้สึกกระวนกระวายจนพูดไม่ออก