บทที่ 1191

ในที่สุดพวกเขาก็หนีออกมาจากค่ายทหารได้สำเร็จ แอมโบรสและสองพี่น้องดันน์ต่างก็รู้สึกตื่นเต้นจนน้ำตาแทบไหล

“พี่สเวน!” จากนั้นแอมโบรสก็ถามออกมาด้วยความตื่นเต้นว่า “ในเมื่อตอนนี้พวกเราออกมาจากที่นั่นได้แล้ว พี่กับพี่ไทร่าวางแผนจะไปที่ไหนกันต่อเหรอ?”

“ฉันวางแผนที่จะเดินทางไปหาท่านอาจารย์ของฉัน!” สเวนมองหน้าแอมโบรสและพูดต่อด้วยรอยยิ้มว่า “นายเคยได้ยินชื่อสำนักประกายแสงหรือไม่? ก่อนหน้านี้พวกเขาเคยถูกทำลายล้าง แต่มีข่าวลือว่า พวกเขาต้องการก่อตั้งสำนักประกายแสงขึ้นมาใหม่ที่บนภูเขาพิสุทธิ์ ซึ่งอยู่ห่างจากที่นี่ไปไม่กี่สิบกิโลเมตร”

ในขณะที่พูดเช่นนั้น สเวนก็ไม่สามารถเก็บซ่อนความตื่นเต้นภายในใจเอาไว้ได้

“ฉันได้ยินมาว่ารองเจ้าสำนักมัตเตโอ แฮนสันกำลังเปิดรับสาวกกลุ่มสุดท้ายของเขา ดังนั้นฉันจึงอยากลองดู!” สเวนกล่าวด้วยความมุ่งมั่น

รองเจ้าสำนัก มัตเตโอ แฮนสัน เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงและแข็งแกร่งในโลกยุทธภพ! ถ้าหากพวกเขาได้เป็นสาวกของสำนักประกายแสง พวกเขาจะต้องมีอนาคตที่รุ่งโรจน์อย่างแน่นอน!

จากนั้นไทร่าก็จับมือแอมโบรสและพูดกับเขาอย่างมีความหวังว่า “แอมโบรส ทำไมนายไม่ไปกับเราล่ะ? ถ้าหากว่าพวกเราได้เป็นสาวกของสำนักประกายแสง พวกเราก็จะได้อยู่ด้วยกันทุกวัน!”

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะใช้เวลาร่วมกันเพียงแค่สิบกว่าวันเท่านั้น แต่ไทร่าก็ปฏิบัติต่อแอมโบรสราวกับว่าเขาเป็นน้องชายของเธอ

สเวนมองดูปฏิกิริยาของแอมโบรสอยู่เงียบ ๆ เพื่อรอคำตอบจากเขา

“ผม…” แอมโบรสรู้สึกลังเลเล็กน้อย เขาต้องการออกไปตามหาโมนิก้า แต่ถึงอย่างนั้น มันก็คงจะไม่ใช่เรื่องง่ายถ้าหากว่าเขาจะต้องออกไปเผชิญกับอันตรายในดินแดนอันแสนกว้างใหญ่เพียงลำพัง

แอมโบรสครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเขาก็พยักหน้า “ตกลง ผมจะไปกับพวกพี่ทั้งสองคน!”

แอมโบรสตัดสินใจแล้ว เขาอยากแข็งแกร่งมากขึ้นกว่านี้ และเมื่อเขาแข็งแกร่งขึ้นแล้ว เขาก็จะสามารถตามหาแม่ของเขาและปกป้องแม่ของเขาได้

“เยี่ยมมาก!” สองพี่น้องดันน์ตบมือด้วยความดีใจ จากนั้นทั้งสามคนก็มุ่งหน้าไปยังภูเขาพิสุทธิ์อย่างรวดเร็ว

พวกเขาเดินทางมาทั้งวันและในที่สุดพวกเขาทั้งสามคนก็มาถึงยังหน้าผาสูงชัน

ที่บนภูเขาถูกห้อมล้อมไปด้วยเมฆหมอกราวกับว่าพวกเขาอยู่บนสรวงสวรรค์

พวกเขาเดินไปตามถนนบนภูเขาที่คดเคี้ยวเพื่อมุ่งหน้าขึ้นไปที่ด้านบนของภูเขา