บทที่ 1204

ในเวลาเดียวกัน ที่ในทวีปตะวันออกอันยิ่งใหญ่

เมืองริเวอร์นอร์ธตั้งอยู่ใกล้กับชายแดนทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือของทวีปตะวันออกอันยิ่งใหญ่และเป็นศูนย์กลางการคมนาคมที่สำคัญ

ในเวลานั้น หญิงสาวผู้หนึ่งเดินอยู่บนถนนภายนอกเมืองและกำลังมุ่งหน้าไปยังประตูเมือง

หญิงสาวผู้นั้นมีรูปร่างที่น่าดึงดูดและมีใบหน้าที่งดงาม เธอดูเหมือนนางฟ้าที่จุติลงมาจากสรวงสวรรค์ อย่างไรก็ตามบนใบหน้าของเธอกลับมีร่องรอยของความเหนื่อยล้า

เธอคือ โมนิก้า วอห์น

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา โมนิก้าออกจากนิกายจ้าวสวรรค์มาและเดินทางไปเกือบจะครบทั้งเก้าแผ่นดินใหญ่เพื่อออกตามหาแอมโบรสด้วยตัวเธอเอง แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังไม่ได้รับข่าวคราวเกี่ยวกับลูกชายของเธอเลย

แต่โมนิก้าก็ไม่ยอมแพ้ เธอยังคงออกเดินทางจนมาถึงทวีปตะวันออกอันยิ่งใหญ่เพื่อตามหาลูกชายของเธอ

เมื่อโมนิก้าเดินมาถึงเมืองริเวอร์นอร์ธ เธอก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

โมนิก้าต้องการหยุดพักและทานอาหารที่นี่ ก่อนที่เธอจะออกเดินทางตามหาลูกชายของเธอต่อ

เธอเร่งรีบฝีเท้าเพื่อเดินเข้าไปในตัวเมือง

แต่แล้วโมนิก้าก็ต้องตกตะลึง!

เมื่อเข้ามาถึงภายในเมือง โมนิก้าก็ต้องเบิกตากว้างกับสิ่งที่เธอได้เห็น

ภายในเมืองริเวอร์นอร์ธที่เคยพลุกพล่านไปด้วยผู้คน กลับไม่มีผู้คนอยู่บนถนนเลยแม้แต่คนเดียว!

ร้านค้าทั้งสองฝั่งของถนนยังคงเปิดอยู่ และสิ่งของต่าง ๆ ยังวางอยู่บนนั้นราวกับว่าทุกอย่างยังคงเป็นปกติ มีไอระเหยออกมาจากอาหารบนเตาไฟ!

เมืองริเวอร์นอร์ธเป็นเมืองที่ใหญ่โต ดังนั้นมันควรจะเต็มไปด้วยผู้คนที่พลุกพล่านแต่กลับไม่มีใครอยู่ในเมืองเลยแม้แต่คนเดียว

เมืองทั้งเมืองตกอยู่ในความเงียบงันจนน่าขนลุก