บทที่ 1237

เมแกนกัดริมฝีปากแน่นด้วยความตกใจ ในเวลานั้นความรู้สึกเกลียดชังได้ผุดขึ้นภายในใจของเธอ

"ทำไม?"

ร่างของเธอสั่นสะท้านขณะที่เธอพึมพำกับตัวเอง “เจ้าสำนักออโรร่ามีลูกกับแดร์ริลได้ยังไง? ไม่มีทาง..."

แท้จริงแล้วเมแกนมีความรู้สึกให้กับแดร์ริล

เธอไม่เคยตระหนักถึงเรื่องนี้จนกระทั่งวันหนึ่ง ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาได้พังทลายลง

ในตอนนั้น เมแกนรู้สึกแย่มากที่แดร์ริลปฏิเสธที่จะให้อภัยเธอ ดังนั้นตั้งแต่ตอนนั้นเป็นต้นมาเธอก็ตระหนักได้ว่าเธอตกหลุมรักแดร์ริล

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เมแกนได้สูญเสียความเป็นตัวเองไปจนเธอไม่มีสมาธิในการฝึกฝนเลย

ถึงแม้เมแกนจะรู้ว่าเรื่องระหว่างเธอกับแดร์ริลแทบจะไม่มีโอกาสเป็นไปได้และเขาก็คงจะไม่ยอมยกโทษให้เธอ แต่เธอก็มีความหวังริบหรี่ว่าสักวันหนึ่งเขาจะยอมให้อภัยเธอ

ตราบใดที่เมแกนสามารถทำให้แดร์ริลยอมรับและให้อภัยเธอได้ เธอก็เต็มใจที่จะรับใช้เขาไปตลอดชีวิต

แต่เมแกนไม่เคยคิดเลยว่า เจ้าสำนักอันเป็นที่รักของเธอได้ร่วมหลับนอนกับแดร์ริลจนพวกเขามีลูกด้วยกัน!

และเด็กคนนั้นก็คือเอร่า ผู้เป็นสาวกอันเป็นที่รักของสำนักง้อไบ๊!

หัวใจของเมแกนจมดิ่งลงทันทีที่เธอคิดเช่นนั้น จากนั้นดวงตาของเธอก็ค่อย ๆ มืดลง

…

วันต่อมา

เมื่อแสงแรกยามเช้าส่องลงมายังโลก ฝูงชนจำนวนมากก็เริ่มทยอยกันมาถึงที่ภูเขาง้อไบ๊แล้ว!

ในวันนี้เป็นวันสำคัญของสำนักง้อไบ๊ ซึ่งเป็นวันครบรอบ 2000 ปีของสำนัก ดังนั้นเจ้าสำนักจากสำนักมากมายต่างก็เดินทางมาที่นี่เพื่อร่วมแสดงความยินดีกับสำนักง้อไบ๊

มีธงปลิวไสวอยู่บนภูเขาง้อไบ๊และมีแสงไฟสว่างไสวไปทั่วทุกแห่งหน บรรยากาศในวันนั้นมีชีวิตชีวาและครื้นเครง

ฝูงชนนับหมื่นคนมารวมตัวกันที่ลานด้านหน้าของห้องโถงใหญ่

บรรยากาศภายในวันนี้ดูคล้ายกับงานแสดงศิลปะการต่อสู้ขนาดใหญ่หรืออาจจะมีชีวิตชีวามากกว่างานแสดงศิลปะการต่อสู้ด้วยซ้ำ

ผู้คนธรรมดาจะไม่สามารถเข้าถึงงานเฉลิมฉลองอันยิ่งใหญ่เช่นนี้ได้