บทที่ 1262

แอมโบรสตะโกนขึ้นด้วยความโกรธเกรี้ยวว่า “ผมจะถูกขังเอาไว้ในนี้ไม่ได้! ผมยังมีเรื่องมากมายให้ต้องสะสาง!"

“นายมีเรื่องอะไรให้ต้องสะสางงั้นเหรอ?” เมแกนถามเขาด้วยรอยยิ้ม

แอมโบรสพูดขึ้นอย่างกระวนกระวายว่า "ผมจะต้องไปที่งานการแข่งขันการกลั่นโอสถในอีกสามวันที่จะถึง! ผมจะพลาดการแข่งขันนั้นไม่ได้! ผมขอเตือนนะว่าถ้าหากว่าคุณทำให้ผมไม่สามารถไปที่งานนั้นได้ผมจะไม่ไว้ชีวิตคุณเด็ดขาด!”

งานการแข่งขันการกลั่นโอสถงั้นเหรอ?

เมแกนจ้องมองแอมโบรสด้วยความประหลาดใจ "ทำไมนายต้องการไปที่งานการแข่งขันการกลั่นโอสถ? นายจะไปทำอะไรที่นั่น?"

แอมโบรสสูดหายใจเข้าเต็มปอดและพูดขึ้นว่า "ผมจะต้องไปที่งานเพื่อตามหาคนที่สามารถปรุงโอสถเจ็ดวิจิตรบรรจงเพื่อนำไปช่วยรักษาอาการบาดเจ็บของท่านอาจารย์ของผม! ดังนั้นคุณจะต้องปล่อยผมไป!"

“อาจารย์ของนายเป็นใคร?” เมแกนถามขึ้นด้วยรอยยิ้ม เธอพยายามค้นหาตัวตนที่แท้จริงของแอมโบรส

เด็กอายุ 10 ปี ที่มีอาวุธมหาประลัยอยู่ในมือ และยังมีทักษะการต่อสู้ที่โดดเด่น ดังนั้นอาจารย์ของเขาจะต้องไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน

“คุณไม่จำเป็นต้องรู้ว่าอาจารย์ของผมเป็นใคร!” แอมโบรสพูดต่ออย่างเย็นชา "แต่ผมขอเตือนคุณอีกครั้งนะว่า ถ้าหากว่าคุณไม่ปล่อยผมไปก็เตรียมตัวรับผลที่จะตามมาได้เลย! ผมบอกคุณได้อย่างเดียวว่ากองกำลังที่อยู่ข้างหลังสามารถกวาดล้างสำนักง้อไบ๊ได้อย่างง่ายดาย!"

แอมโบรสพูดถูก

เจ็ดปีผ่านไป สำนักประกายแสงได้เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้อยู่ในจุดสูงสุดเหมือนที่เคยเป็น แต่สำนักประกายแสงก็เป็นหนึ่งในสำนักที่แข็งแกร่งที่สุดในทวีปโลกใหม่

สำหรับสำนักง้อไบ๊…

หากไม่มีออโรร่าและแม่ชีแห่งโชคชะตาแล้ว ความแข็งแกร่งของสำนักง้อไบ๊ก็ลดลงไปถึงครึ่งหนึ่ง! และถ้าหากว่าสำนักประกายแสงบุกเข้ารุกรานสำนักง้อไบ๊อย่างอุกอาจ สำนักง้อไบ๊จะต้องถูกทำลายล้างในเวลาเพียงแค่วันเดียว!

เมื่อได้ยินคำพูดที่หนักแน่นของแอมโบรส สีหน้าของเมแกนก็เปลี่ยนไปทันที!