บทที่ 1277

เมื่อได้เห็นใบหน้าที่ท้าทายของแดร์ริล ฉางเอ๋อก็เริ่มหมดความอดทน จากนั้นเธอจึงตะโกนสั่งทหารองครักษ์ที่อยู่ด้านนอกว่า “นำตัวเขาไปขังเอาไว้และประหารชีวิตเขาในเช้าวันพรุ่งนี้ทันที!”

จากนั้นทหารองครักษ์ก็รีบเข้ามานำตัวแดร์ริลออกจากห้องโถงไปทันที

แม้ว่าแดร์ริลจะต้องการต่อสู้แต่เขาก็ไม่สามารถหลุดพ้นได้ เนื่องจากว่าเขาถูกสกัดจุดเอาไว้

ครึ่งชั่วโมงต่อมา แดร์ริลได้ถูกนำตัวมายัง ห้องคุมขังที่ทั้งเปียกชื้นและมืดมิด ขณะที่มือและเท้าของเขาถูกล่ามเอาไว้ด้วยโซ่ตรวน

แดร์ริลกวาดสายตามองไปรอบ ๆ และได้เห็นเพียงผนังสามด้าน ในขณะที่อีกด้านหนึ่งคือลูกกรงเหล็ก

'ไม่ ฉันจะต้องหนี!' หัวใจของเขาเต้นแรงเมื่อเขาคิดเช่นนั้น เขาเดินไปที่มุมห้องขังและนั่งขัดสมาธิจากนั้นเขาก็พยายามสงบสติอารมณ์ลง

ยังมีอีกหลายสิ่งที่เขาจะต้องทำ เขาจะตายอยู่ที่นี่ไม่ได้!

'อันดับแรก ฉันจะต้องใช้พลังภายในพิสุทธิ์เพื่อคลายจุดสกัดให้ตัวเองก่อน!'

เมื่อคิดได้เช่นนั้น แดร์ริลก็สงบสติอารมณ์ลง และกำหนดลมหายใจเข้าออกอย่างเป็นจังหวะ เขาใช้พลังภายในพิสุทธิ์เพื่อคลายจุดสกัดให้ตัวเอง

เวลาเดินผ่านไปอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็เป็นเวลาพลบค่ำ

หลังจากที่แดร์ริลสามารถคลายจุดสกัดจุดสุดท้ายได้แล้ว เขาก็ลืมตาขึ้นและถอนหายใจด้วยความโล่งอก เป็นเรื่องที่ดีที่เขามีพลังภายในพิสุทธิ์ที่สามารถทำให้เขาคลายจุดสกัดได้รวดเร็วกว่าผู้บ่มเพาะคนอื่น ๆ

จากนั้นแดร์ริลก็ยืนขึ้นช้า ๆ และใช้เปลวเพลิงเย็นไร้มลทินแผดเผาโซ่ตรวนที่ข้อมือและข้อเท้าของของ

'ในที่สุดฉันก็เป็นอิสระ!' แดร์ริลหัวเราะเบา ๆ

แดร์ริลขยับร่างกายของเขาด้วยความรู้สึกดีใจ

แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็รู้สึกเสียใจเล็กน้อย

ฉางเอ๋อทำให้เขาอับอาย ดังนั้นเขาจึงต้องการแก้แค้นเธอ แต่เมื่อเขาคิดทบทวนดูแล้ว เขาก็ตัดสินใจล้มเลิกเรื่องนั้นไปก่อน

แดร์ริลแทบจะไม่สามารถเอาชนะกงกงได้แล้วนับประสาอะไรกับฉางเอ๋อ

สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือการออกจากสถานที่แห่งนี้และกลับสู่จักรวาลโลก!