บทที่ 1282

ในเวลานั้น แดร์ริลกวาดสายตามองไปรอบ ๆ และได้เห็นว่าไม่มีทางออกทางอื่นอีกแล้ว ทางเดียวที่เขาจะออกไปจากที่นี่ได้ก็คือ ต้องยอมเสี่ยงเดินออกไปยังประตูหน้า!

“นี่เจ้าหนุ่ม อย่าโกรธข้าสิ!”

จูปาเจี๋ยเดินตามแดร์ริลไปอย่างกระวนกระวาย

…

อีกด้านหนึ่ง ภายในห้องโถงของพระราชวังทวีปโลกใต้เมฆี

จักรพรรดินียืนอยู่ที่ประตูทางเข้าด้วยความตื่นเต้น เธอแหงนหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยใบหน้าที่งดงาม

ควินซี ลองและเจ้าหน้าที่คนอื่น ๆ ที่ยืนอยู่ข้างหลังจักรพรรดินีต่างก็แหงนมองท้องฟ้าอย่างตกตะลึง!

ผ่านไปครู่หนึ่งจักรพรรดินีก็ถอนหายใจและกล่าวขึ้นว่า "เมฆสีเลือดลอยขึ้นมา นั่นหมายความว่าอาวุธมหาประลัยกำลังจะปรากฏขึ้น! ทุกคนฟังคำสั่งของข้า จงเตรียมตัวให้พร้อมเพื่อมุ่งหน้าไปยังทวีปจักรวาลโลก!" จักรพรรดินีกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น

เมื่อ 10 ปีที่แล้ว ในตอนที่ขวานแยกนภาปรากฏขึ้น ทวีปโลกใต้เมฆีได้พลาดโอกาสในการแย่งชิงมันมา ดังนั้นเมื่อพวกเขารู้ว่าอาวุธมหาประลัยจะปรากฏขึ้นอีกครั้ง พวกเขาจะต้องรีบคว้าโอกาสนี้เอาไว้ทันที!

“ครับ ฝ่าบาท!” เจ้าหน้าที่ทุกคนตอบอย่างพร้อมเพรียงกัน

…

ที่เมืองว่านไห่ ทวีปมิสท์ลอเรน

ผู้อาวุโสบ๊อกซ์นั่งอยู่ภายในห้องโถงของคฤหาสน์ด้วยใบหน้าที่ตกตะลึง

ร่างอันเพรียวบางสองร่างยืนอยู่ข้างหลังเขา พวกเธอมีใบหน้าที่งดงาม พวกเธอคือแอชลีย์และทิฟฟานี่ บ๊อกซ์ ลูกสาวของเขา!

ในเวลานี้ พวกเขาทั้งสามคนต่างก็แหงนมองขึ้นไปบนท้องฟ้าในระยะไกลด้วยความตื่นเต้นและพูดไม่ออกอยู่เป็นเวลานาน

“คุณพ่อ นั่นเป็นสัญญาณบอกว่าอาวุธมหาประลัยกำลังจะเกิดขึ้นใช่หรือเปล่า?” ทิฟฟานี่กลับมามีสติและรีบเอ่ยถามโรเบิร์ตอย่างตื่นเต้น “เมื่อ 10 ปีก่อน ขวานแยกนภาได้ปรากฏขึ้นในทวีปโลกใหม่ อยากรู้จริง ๆ ว่าครั้งนี้อาวุธมหาประลัยชนิดใดที่กำลังจะปรากฏขึ้น”