บทที่ 1314

เตียวเสียนฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้อย่างไร? ในเวลานั้น กงกงตกตะลึงจนพูดไม่ออก

“กงกง! ตอนนี้เธอคงจะเห็นแล้วว่าเตียวเสียนผู้งดงามกลับมามีชีวิตได้อีกครั้ง และอีกประเดี๋ยวลิโป้ก็จะฟื้นขึ้นมาด้วยเช่นกัน! กงกง เธอคงไม่รู้ว่าฉันได้คัมภีร์ศึกโลหิตแปดทิศมาได้ยังไง นั่นเป็นเพราะว่าฉันได้รับอนุญาตจากเตียวเสียนยังไงล่ะ!” แดร์ริลยิ้มอย่างภาคภูมิใจขณะที่เขาสร้างเรื่องราวขึ้นมาหลอกลวงกงกง

จากนั้นแดร์ริลก็กวาดสายตามองไปรอบ ๆ และพูดขึ้นว่า “หรือจะให้พูดง่าย ๆ ก็คือ ฉันเป็นเพื่อนของลิโป้นั่นเอง! ดังนั้น พวกคุณควรจะคิดให้ดี ๆ ถ้าหากว่าพวกคุณต้องการทำร้ายฉันในตอนที่ลิโป้ตื่นขึ้นมา!”

ใบหน้าของแดร์ริลดูหยิ่งยโส ทว่าภายในใจเขากำลังรู้สึกประหม่าเล็กน้อย

แดร์ริลสร้างเรื่องขึ้นมาเพื่อทำให้กงกงและคนอื่น ๆ รู้สึกหวาดกลัว ทว่าในความเป็นจริงที่เตียวเสียนสามารถฟื้นขึ้นมาได้นั้นเป็นเพราะโอสถลี้ลับจ้าวสวรรค์สีทองที่มีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น และเมื่อเตียวเสียนกินมันเข้าไปแล้ว ดังนั้นจึงไม่มีทางที่ลิโป้จะฟื้นขึ้นมาได้อีก

แดร์ริลไม่มีทางเลือก ดังนั้นเขาจึงได้สร้างสถานการณ์ขึ้นมาเพื่อทำให้ทุกคนหวาดกลัว

ตามที่คาดการณ์ไว้

เมื่อทุกคนได้ยินคำพูดของแดร์ริล ใบหน้าของทุกคนก็เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกทันที

'อะไรนะ? ลิโป้เป็นเพื่อนของแดร์ริลจริง ๆ เหรอ? เขาจะฟื้นขึ้นมาจริง ๆ เหรอ?’

เมื่อพวกเขาได้เห็นเตียวเสียนฟื้นขึ้นมาต่อหน้าต่อตาพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สงสัยในสิ่งที่แดร์ริลพูด

แดร์ริลเป็นเพื่อนกับลิโป้!

ในเวลานั้น พวกเขาต่างก็ไม่กล้าสร้างปัญหาให้กับแดร์ริล

แม้แต่กงกงก็ยังยืนนิ่งด้วยความลังเล แค่จูปาเจี๋ยก็ทำให้เธอปวดหัวมากพอแล้ว และถ้าหากว่าลิโป้ตื่นขึ้นมา เธอจะเอาชนะเขาได้อย่างไร?

แดร์ริลรู้สึกยินดีที่ได้เห็นสีหน้าที่ดูเป็นกังวลของกงกงและคนอื่น ๆ เขาเพียงแค่สร้างเรื่องโกหกขึ้นมาแต่ทุกคนกลับเชื่อสนิท

เดบร้าหันมองแดร์ริลด้วยรอยยิ้ม เธอทั้งรู้สึกประหลาดใจและชื่นชมในตัวเขา ผู้ชายของเธอช่างเป็นคนฉลาดหลักแหลมและมีไหวพริบจริง ๆ

เตียวเสียนเดินออกมาจากโลงศพคริสตัลด้วยใบหน้าที่งุนงง เธอหันมองจูปาเจี๋ยจากนั้นเธอก็กวาดสายตามองไปรอบ ๆ และได้เห็นผู้คนมากมายอยู่ตรงหน้า

'พวกเขาเหล่านี้คือใคร? นี่ข้ายังไม่ตายเหรอ?’ เตียวเสียนครุ่นคิด

หลังจากผ่านไปไม่กี่วินาที เตียวเสียนก็กลับมามีสติและถามจูปาเจี๋ยว่า “เจ้าใช้โอสถลี้ลับจ้าวสวรรค์สีทองชุบชีวิตของข้าใช่ไหม?”

“ใช่แล้ว ข้าทำเช่นนั้นเอง” จูปาเจี๋ยพยักหน้า อย่างตื่นเต้นขณะที่เขาจ้องมองเธอด้วยความเสน่หา “เจ้าประทับใจใช่ไหม?”

เตียวเสียนถอนหายใจอย่างสิ้นหวังขณะที่เธอหันมองไปยังโลงศพคริสตัลที่อยู่ด้านข้าง จากนั้น เธอก็จ้องมองร่างของลิโป้อย่างใกล้ชิด “เจ้าทำให้ข้าฟื้นขึ้นมาทำไม? โอสถลี้ลับจ้าวสวรรค์สีทองมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น แม้ว่าข้าจะฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้ก็ไม่มีประโยชน์ ในเมื่อไม่มีสามีของข้า ข้าก็ไม่ต้องการอยู่บนโลกนี้อีกต่อไป”

ในขณะที่เตียวเสียนกล่าวเช่นนั้น แววตาของเธอก็เต็มไปด้วยความโศกเศร้า