บทที่ 1327

เมื่อเห็นแด๊กซ์พุ่งเข้ามา เมแกนก็รีบคว้าดาบยาวของเธอขึ้นมาเพื่อสกัดกั้นการโจมตีจากเขาอย่างรวดเร็ว

ปัง!

ดาบยาวของเมแกนประทะกับขวานยักษ์ของแด๊กซ์จนเกิดเสียงดังสนั่น ใบหน้าของเธอกลายเป็นซีดเซียวขณะที่เธอถูกแรงปะทะจนทำให้เธอกระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว

ถึงแม้ว่าเมแกนจะเป็นถึงเจ้าสำนักง้อไบ๊ แต่พลังของเธอก็เทียบไม่ได้กับพลังของแด๊กซ์!

“เจ้าสำนักเมแกน!”

“พวกเราสาวกสำนักง้อไบ๊จะช่วยคุณเอง!” เมื่อได้เห็นว่าเมแกนกำลังถูกโจมตี สาวกของสำนักง้อไบ๊ก็ตะโกนขึ้นก่อนจะพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

ในเวลานั้น เชสเตอร์กวาดสายตาไปมองรอบ ๆ ด้วยดวงตาที่แดงก่ำและพูดกับเหล่าสาวกสำนักง้อไบ๊ว่า “หยุดอยู่ตรงนั้นนะ! นี่ไม่ใช่เรื่องของพวกเธอ! เมแกนฆ่าอดิน่าภรรยาของฉัน! เพราะฉะนั้นวันนี้ ฉันจะต้องสะสางเรื่องนี้กับเธอ! ทุกคนถอยออกไปให้หมด ถ้าไม่อย่างนั้นฉันจะทำลายสำนักง้อไบ๊ให้สิ้นซาก!”

เมื่อได้ยินเชสเตอร์กล่าวเช่นนั้นก็ไม่มีสาวกสำนักง้อไบ๊คนใดกล้าเดินหน้าต่อไปอีก

นับตั้งแต่ที่ออโรร่าและแม่ชีแห่งโชคชะตาจากไป ชื่อเสียงของสำนักง้อไบ๊ก็อ่อนแอลงมาก ในขณะที่นิกายตำหนักอมตะและสำนักภูเขาบุปผาแข็งแกร่งและมีพลังมากยิ่งขึ้นทุกวัน

ดังนั้น นิกายตำหนักอมตะจะสามารถทำลายสำนักง้อไบ๊ได้อย่างง่ายดาย

“ตายซะเมแกน!” เชสเตอร์ตะโกนขึ้นและพุ่งเข้าโจมตีเธออย่างรวดเร็ว

“เชสเตอร์! แด๊กซ์! ฉันจะจำพวกนายเอาไว้!” เมแกนพูดขึ้นด้วยความตื่นตระหนกก่อนจะรีบลอยขึ้นไปบนอากาศแล้วหนีไปอย่างรวดเร็ว

ก่อนที่เมแกนจะหนีไป เธอได้หยิบไข่มุกแห่งจิตวิญญาณที่แดร์ริลทิ้งเอาไว้ไปด้วย เธอรู้ว่าไข่มุกแห่งจิตวิญญาณมีคัมภีร์ศึกโลหิตแปดทิศอยู่ภายใน แต่เธอไม่รู้ว่าไข่มุกแห่งจิตวิญญาณที่เธอหยิบขึ้นมานั้น ไม่มีคัมภีร์ศึกโลหิตแปดทิศอยู่ข้างในแล้ว

อย่างไรก็ตาม เมแกนคิดว่าในที่สุดเธอก็ได้รับสมบัติอันล้ำค่าของลิโป้! เธอถือไข่มุกแห่งจิตวิญญาณเอาไว้ในมือข้างหนึ่งขณะถือดาบยาวไว้ในมืออีกข้างหนึ่งและรีบหนีไป

"เมแกน จะหนีไปไหน!" เชสเตอร์และแด๊กซ์เหลือบมองหน้ากันก่อนจะวิ่งไล่ตามเมแกนไปอย่างรวดเร็ว!

หลังจากที่เมแกนวิ่งมาได้ครู่หนึ่ง เธอก็พบว่าสุสานโบราณนั้นซับซ้อนเกินไป ดังนั้นเธอจึงไม่สามารถหลบหนีจากแด๊กซ์และเชสเตอร์ได้ เมแกนรู้สึกกระวนกระวายเมื่อได้เห็นว่าพวกเขายังคงไล่ตามเธอมา!