บทที่ 1334

ในขณะที่แดร์ริลคิดเช่นนั้น เขาก็อดไม่ได้ที่จะหยอกล้อควินซี “เธอจับฉันมาทำไม? นี่เธอกำลังตกหลุมรักฉันอยู่หรือเปล่า?”

ใบหน้าของควินซีแดงก่ำเมื่อเธอได้ยินเช่นนั้น เธอตะโกนขึ้นอย่างโกรธเกรี้ยวว่า “อย่ามาพูดจาไร้สาระ!”

'แดร์ริลอยู่ในกำมือของฉัน แต่เขากลับกล้าปากดีเช่นนี้ได้ยังไง!’ ควินซีครุ่นคิด

ขณะที่คิดเช่นนั้น ควินซีก็ยกมือขึ้นมาและตีลงบนหลังคอของแดร์ริลทันที!

แดร์ริลไม่มีเวลาได้ตอบโต้ ในเวลานั้น เขารู้สึกวิงเวียนศรีษะ วินาทีต่อมา ทัศนวิสัยการมองเห็นของเขาก็มืดลงทันที

แดร์ริลหมดสติไป

ไม่แน่ใจว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ จนในที่สุดแดร์ริลก็ตื่นขึ้นมา

เมื่อแดร์ริลลืมตาขึ้นมา เขาก็รู้สึกราวกับว่าสมองของเขากำลังจะระเบิด จากนั้นเขาก็ตระหนักได้ว่าร่างของเขาถูกมัดเอาไว้กับเสาภายในห้องโถงใหญ่

ภายในห้องโถงใหญ่มีรูปปั้นมากมายและดูเหมือนว่าสถานที่แห่งนี้จะเป็นสถานที่สำหรับกราบไหว้บูชา

ควินซียืนอยู่ที่นั่นด้วยใบหน้าที่เย็นชา

“ตื่นแล้วเหรอ?” ขณะที่พูดเช่นนั้น ควินซีก็เดินเข้าไปใกล้แดร์ริลและพูดต่อว่า “ฉันจะไม่พูดพล่ามให้เสียเวลา ส่งคัมภีร์ศึกโลหิตแปดทิศมาให้ฉันเดี๋ยวนี้!”

“เ-ี่ย! ผู้หญิงคนนี้เป็นคนตรงไปตรงมาจริง ๆ !'

แดร์ริลจ้องมองควินซีและพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มว่า “ฉันไม่เข้าใจว่าเธอกำลังพูดถึงอะไร? เธอต้องการให้ฉันส่งอะไรให้เธอ?”

ในขณะที่แดร์ริลกล่าวเช่นนั้น เขาก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองเรือนร่างที่งดงามของควินซี ทรวดทรงและใบหน้าของเธอช่างสมบูรณ์แบบจริง ๆ!

แดร์ริลกลืนน้ำลายลงคอเมื่อได้เห็นความงดงามของควินซีในระยะประชิด!

เพี๊ยะ!

ควินซีเดินเข้ามาและตบหน้าแดร์ริลอย่างโกรธเกรี้ยว จนรอยนิ้วมือห้านิ้วปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาทันที!

“อย่าทำให้ฉันหมดความอดทน! เลิกเสแสร้งและบอกเคล็ดวิชาศึกโลหิตแปดทิศกับฉันเดี๋ยวนี้!" ควินซีพูดขึ้นอย่างเย็นชา