บทที่ 1339

“ควินซี แดร์ริล พวกเจ้าคบหาดูใจกันตั้งแต่เมื่อไหร่?“ จักรพรรดินีถามขึ้นด้วยความสงสัย “แม้ว่าพวกเจ้าจะคบหาดูใจกันแต่พวกเจ้าก็ควรจะเลือกสถานที่ให้ดีกว่านี้ ที่นี่คือสุสานโบราณของลิโป้ มันไม่ใช่สถานที่ที่เหมาะสมที่พวกเจ้าจะมาพลอดรักกันที่นี่”

ในขณะที่จักรพรรดินีกล่าวเช่นนั้น กองทัพหลวงที่ยืนอยู่ด้านหลังต่างก็รู้สึกกระอักกระอ่วนเมื่อได้ยินว่าควินซีและแดร์ริลกำลังพลอดรักกัน

“ฉัน…” ใบหน้าของควินซีแดงก่ำ แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่รู้ว่าจะอธิบายให้จักรพรรดินีฟังว่าอย่างไร เธอไม่ต้องการให้ใครรู้ว่า การฝึกฝนของเธอล้มเหลวจนทำให้เปลวไฟหัวใจปีศาจแผดเผาร่างกายของเธอ

“เอาล่ะ!”

เมื่อเห็นใบหน้าที่ดูเขินอายของควินซี จักรพรรดินี้ก็มั่นใจทันทีว่าพวกเขากำลังมีความรัก จักรพรรดินียกมือขึ้นและกล่าวขึ้นว่า “น้องหญิง เจ้าไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น”

จากนั้นจักรพรรดินีก็เหลือบมองไปที่แดร์ริลและพูดขึ้นว่า “แดร์ริล ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ข้าไม่เคยรู้เลยว่าขันทีที่น่าทึ่ง แท้จริงแล้วจะเป็นถึงประมุขสำนักประตูสุราลัย!”

“เอ่อ…” แดร์ริลรู้สึกกระอักกระอ่วน เขาฝืนยิ้มออกมาและพูดขึ้นว่า “สวัสดี ฝ่าบาท”

'จักรพรรดินีเป็นพี่สาวของควินซี ฉันให้สูตรคัมภีร์ศึกโลหิตแปดทิศที่บิดเบือนกับเธอ ถ้าหากว่าจักรพรรดินีรู้ความจริง เธอจะต้องไม่มีวันยกโทษให้ฉันง่าย ๆ แน่’

เมื่อคิดเช่นนั้น แดร์ริลจึงต้องการหาทางหลบหนีออกไป

จักรพรรดินีถอนหายใจเบา ๆ ขณะมองดูแดร์ริลและพูดขึ้นว่า “แดร์ริล บอกข้ามาตามตรงว่าก่อนหน้านี้ที่เจ้าปลอมตัวเป็นขันที ก็เพราะว่าเจ้าแอบหลงรักน้องสาวของข้าใช่หรือไม่? เจ้าคงจะตกหลุมรักควินซีมานานแล้วใช่ไหม?”

จิตใจของแดร์ริลปั่นป่วนเมื่อได้ยินเช่นนั้น จากนั้นเขาก็เริ่มพูดจาไร้สาระว่า “ฝ่าบาท คุณช่างยอดเยี่ยมจริง ๆ ที่คุณเดาสถานการณ์ออก! ใช่แล้วฝ่าบาท! นั่นเป็นเพราะว่าผมตกหลุมรักควินซี! เธอทั้งสวยและทรงพลังเช่นนั้น ไม่ว่าใครก็ตามที่ได้อยู่ใกล้เธอจะต้องตกหลุมรักเธอด้วยเช่นกัน ผมทนคิดถึงเธอไม่ได้ ดังนั้นผมจึงปลอมตัวเป็นขันทีและเข้าไปในวังเพื่อต้องการใกล้ชิดกับเธอ! ฝ่าบาท คุณเป็นคนใจกว้าง คุณจะไม่ลงโทษผมใช่ไหม?”