บทที่ 1363

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทหารของซีซาร์ก็รีบเข้าล้อมแดร์ริลเอาไว้ทันที

'เวรเอ๊ย!' แดร์ริลเหงื่อแตกพลั่ก วินาทีต่อมาเขาก็ตะโกนขึ้นว่า “ถ้าพวกนายไม่กลัวตายก็เข้ามาเลย!”

ในเวลานั้น แดร์ริลกระโดดลงจากเตียงด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยเจตนาฆ่า ถึงแม้ว่าแขนทั้งสองข้างของเขาจะอ่อนแรง แต่ร่างกายของเขาก็ยังเปล่งรังสีอันทรงพลังออกมา

เมื่อบรรดาทหารของกองทัพหลวงสัมผัสได้ถึงรังสีอันแข็งแกร่งของแดร์ริล พวกเขาก็หันมองหน้ากันและหยุดเดินโดยไม่รู้ตัว พวกเขาไม่กล้าทำอะไรผลีผลาม

อึก!

ซีซาร์กลืนน้ำลายลงคอด้วยความรู้สึกตื่นตระหนก

ไม่น่าแปลกใจเลยที่แดร์ริลได้ชื่อว่าเป็นผู้ทรงพลังในยุคของเขา เพราะถึงแม้ว่าแขนทั้งสองข้างของเขาจะหัก แต่รังสีอันน่าสะพรึงกลัวก็ยังเปล่งออกมาจากร่างกายของเขา

ซีซาร์กลับมามีสติและพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มว่า “นายกำลังพยายามทำให้พวกเราหวาดกลัวอยู่ใช่ไหม? แขนของนายหักแบบนั้น แล้วนายจะมีปัญญาฆ่าใครได้?”

“งั้นเหรอ?” แดร์ริลจ้องมองซีซาร์อย่างเย้ยหยันก่อนจะเริ่มพ่นเรื่องไร้สาระออกมา “ฉันกำลังฝึกฝนเทคนิคพิเศษอยู่ และการฝึกฝนเทคนิคนี้ ฉันจะต้องหักแขนทั้งสองข้างของฉันก่อน แล้วในตอนนี้ฉันก็กำลังฝึกฝนขั้นตอนสุดท้ายอยู่ นายอยากให้ฉันลองทดสอบกับนายดูไหมล่ะ?

ถึงแม้ว่าใบหน้าของแดร์ริลจะดูหนักแน่นเพียงใด แต่ภายในใจของเขากลับรู้สึกเป็นกังวล

แดร์ริลเพียงต้องการขู่ให้ซีซาร์เกรงกลัวเท่านั้น ใครมันจะบ้าหักแขนของตัวเองเช่นนี้?

‘เทคนิคพิเศษงั้นเหรอ?’ ซีซาร์จ้องมองแดร์ริลด้วยความรู้สึกงุนงงและพูดไม่ออก

‘มีเทคนิคเช่นนั้นด้วยเหรอ? แดร์ริลกำลังพูดเรื่องไร้สาระอยู่หรือเปล่า?'

แม้ว่าเขาจะพูดเรื่องไร้สาระ แต่รังสีอันน่าเกรงขามก็เปล่งออกมาจากร่างกายของเขาเช่นนั้น แล้วใครจะกล้าทำให้เขาขุ่นเคืองได้?

ในเวลานั้น ซีซาร์เชื่อคำโกหกของเขาจนไม่กล้าทำอะไรผลีผลาม

แม้แต่ทหารของเขาเองก็รู้สึกหวาดกลัวจนพวกเขาไม่กล้าหายใจเสียงดัง