บทที่ 137

"แกหัวเราะทำไม?"

จัสตินอารมณ์เสีย เขาชี้ใส่แดร์ริลแล้วตะโกน

เขารู้ว่าแดร์ริลเป็นลูกเขยที่อยู่บ้านภรรยา ทำไมเทพธิดาอย่างลิลี่ถึงได้แต่งงานกับคนไร้ประโยชน์ได้! แม้ว่ามันจะเป็นการแต่งงานหลอก ๆ มันก็ไม่ยุติธรรมอยู่ดี

จัสตินอิจฉาแดร์ริล ดังนั้นเขาจึงระบายใส่เขา "ถ้าแกกล้าหัวเราะอีกครั้ง ฉันจะฉีกปากแกออกซะ ตลกอะไรนักหนา?"

"ไม่มีอะไร ชื่อของนายฟังดูเจ๋งดีนะ" แดร์ริลกล่าว

คนรอบ ๆ เขาเริ่มออกเสียงชื่อของเขาหลังจากได้ยินคำพูดของแดร์ริล จัสติน ควินน์ จัส-อิน-ควีน?

นั่นมันฟังดูตลกมาก

จัสตินเก็บความโกรธไม่ได้อีกเมื่อเห็นคนรอบข้างเริ่มหัวเราะใส่เขา เขากำลังจะพุ่งเข้าใส่แดร์ริล แต่ลิลี่หยุดเขา เธอกล่าวเสียงเบา "คุณควินน์ เรามาที่นี่เพื่อสนุกและเล่นเกมส์กัน คุณไม่จำเป็นต้องโมโหเลย"

"ก็ได้ เทพธิดาที่รักพูดถูก" จัสตินเก็บอารมณ์ทันที เขายื่นมือของเขาไปที่ลิลี่ แล้วคว้าจับมือไว้ "เทพธิดาที่รักของผม มันเป็นเกียรติของผมที่ได้พบคุณ ผมชื่นชมคุณมานานพอสมควรแล้ว"

แดร์ริลแสยะยิ้ม เขาเกือบก่อเรื่องตอนที่ผู้คนนั้นหัวเราะเรื่องชื่อของชายคนนั้นก่อนที่เขาจะเปลี่ยนอารมณ์อย่างรวดเร็วแล้วพยายามจะพูดคุยกับภรรยาเขา

ลิลี่ส่ายหัวของเธอแล้วถอยกลับไปอยู่หลังของแดร์ริลทันทีในขณะที่ยังคงรักษาความสง่างามของตัวเธอเองไว้

เธอทำหน้าที่ของเธอจบแล้วด้วยการจับมือเขา แม้ว่าเสียงของจัสตินจะดูสุภาพ แต่การจดจ้องร่างกายของเธออย่างไม่หยุดหย่อนของเขา ทำให้เธอรู้สึกอึดอัดมาก

จัสตินรู้สึกแปลก ๆ เมื่อลิลี่ดึงมือเธอกลับ ทันใดนั้น สายตาของเขาก็ตวัดไปที่อีกด้านหนึ่งของโถง เขาถูกดึงความสนใจไป

ไม่ใช่แค่จัสติน แต่เกือบทุกคนมองไปทางนั้นด้วยความฮือฮาเช่นกัน

ไม่ไกลออกไป มีเงาของร่างอันงดงามสองคนออกมาจากรถ

พวกเธอคือเมแกนและอีวอน!

ทั้งคู่ต้องมาถึงในเวลาเดียวกันแน่ พวกเธอจึงเดินมาด้วยกัน พวกเธอกลายเป็นจุดสนใจไปในทันที

หนึ่งคือเทพธิดาแห่งผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ในขณะที่อีกคนคือลูกสาวแสนสวยของตระกูลยัง

เมแกนสวมเดรสรัดรูปที่แสดงร่างกายไร้ที่ติและเอวเอสของเธอ ชายทุกผู้จ้องร่างกายของเธอ

ในอีกด้าน อีวอนนั้นสวมเดรสยาวสีม่วง เธอดูน่าดึงดูดและสง่างาม