บทที่ 1371

เพี๊ยะ!

ควินซีเดินเข้าไปหาแดร์ริลด้วยใบหน้าที่ มืดมนก่อนจะยกมือขึ้นมาตบหน้าเขาด้วยความโกรธเกรี้ยว

“อย่าบังอาจพูดจาแบบนั้นกับฉันอีก! คุณอย่าคิดว่าฉันไม่กล้าฆ่าคุณนะ!” ควินซีพูดขึ้นอย่างเย็นชา

ก่อนหน้านี้แดร์ริลได้บอกเคล็ดวิชาคัมภีร์ศึกโลหิตแปดทิศปลอมกับเธอจนทำให้ร่างกายและเสื้อผ้าของเธอถูกแผดเผาด้วยเปลวไฟหัวใจปีศาจ!

จึงเป็นสาเหตุที่จักรพรรดินีพี่สาวของเธอเข้าใจผิดและคิดว่าเธอกับเขามีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกัน

เมื่อคิดถึงเรื่องนั้น ควินซีก็อยากจะจับแดร์ริลสับเป็นชิ้น ๆ!

แดร์ริลยกมือขึ้นลูบแก้มตัวเองเบา ๆ ก่อนจะพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มว่า “ถ้าเธออยากแก้แค้นฉันก็ควรทำเสียตอนนี้ แต่เธอจะทำยังไงถ้าหากทุกคนรู้ว่า เธอฆ่าสามีของตัวเอง? บางทีชื่อเสียงของเธออาจจะโด่งดังไปทั่วทั้งเก้าแผ่นดินใหญ่เลยก็ได้”

แดร์ริลมั่นใจว่าควินซีไม่กล้าฆ่าเขา

ไม่เพียงแต่เธอจะไม่กล้าขัดคืนคำสั่งของจักรพรรดินีเท่านั้น แต่เธอยังไม่ได้รับเคล็ดวิชาคัมภีร์ศึกโลหิตแปดทิศจากเขาอีกด้วย!

"ออกไป!"

ควินซีตะโกนขึ้นด้วยใบหน้าที่ซีดเซียวขณะชี้นิ้วไปที่ประตู “แล้วก็อย่าเข้ามาในห้องของฉันโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นอันขาด!”

การคาดเดาของแดร์ริลถูกต้อง ควินซีไม่กล้าฆ่าเขา ดังนั้น เธอจึงทำได้เพียงขับไล่เขาออกไปให้พ้นหน้าเธอเท่านั้น

“ก็ได้!” ในขณะที่แดร์ริลกำลังจะเดินออกจากห้องของควินซีไป เขาก็ทิ้งท้ายคำพูดเอาไว้ว่า ”เจ้าหญิงกำลังขับไล่เจ้าชายพระราชสวามีออกจากห้องนอน ฉันมั่นใจว่าเหล่าขันทีและบรรดาสาวใช้ในวังจะต้องซุบซิบนินทาเรื่องนี้อย่างแน่นอน!”

เสียงของแดร์ริลค่อนข้างเบา แต่ควินซีกลับได้ยินมันอย่างชัดเจน เธอกระทืบเท้าด้วยความโกรธและพูดขึ้นว่า "หยุด!"

แดร์ริลพูดถูก ถ้าหากว่าควินซีขับไล่เขาออกไปจากห้องนอนของเธอ ทุกคนจะต้องพูดถึงเรื่องนี้ในเช้าวันรุ่งขึ้นอย่างแน่นอน

“มีอะไรอีก?"

แดร์ริลหยุดเดินขณะหันมายิ้มให้เธออย่างมีเลศนัย “ไม่ใช่ว่าเธออยากให้ฉันออกไปหรอกเหรอ?”

ควินซีสูดหายใจเข้าขณะระงับความโกรธเอาไว้ จากนั้นเธอก็พูดขึ้นอย่างเย็นชาว่า “คุณอยู่ที่นี่ได้ แต่คุณไม่ได้รับอนุญาตให้นอนบนเตียงของฉันเด็ดขาด! และคุณจะต้องบอกเคล็ดวิชาคัมภีร์ศึกโลหิตแปดทิศกับฉันด้วย!”