บทที่ 1379

หมอหลวงโซรอสเดินเข้าไปหาพวกเขาอย่างรวดเร็ว จากนั้น เขาก็โค้งคำนับและหันไปหาแดร์ริลก่อนจะกล่าวขึ้นอย่างสุภาพว่า "ผมไม่คิดเลยว่าเรื่องฮวงจุ้ยที่เจ้าชายพระราชสวามีกล่าวจะเป็นความจริง คุณทำให้ผมรู้สึกประหลาดใจมากจริง ๆ!”

ขณะกล่าวเช่นนั้น เขาก็ยกมือขึ้นปาดเหงือเย็นที่ไหลปกคลุมหน้าผากอย่างสุขุม

ความเข้าใจผิดของเขาเกือบจะทำให้สาวใช้คนโปรดของเจ้าหญิงเสียชีวิตลงแล้ว

ในเวลาเดียวกัน บรรดาขันทีและสาวรับใช้ต่างก็พยักหน้าชื่นชมให้กับความสามารถของแดร์ริล

“เจ้าชายพระราชสวามีช่างน่าทึ่งมาก!”

“ใช่แล้ว เขาเก่งเรื่องฮวงจุ้ยมาก...”

"เจ้าหญิงของเราช่างโชคดีจริง ๆ ที่มีสามีเช่นเขา"

เมื่อได้ยินความคิดเห็นของผู้คนรอบข้าง ควินซีก็หน้าแดงเพราะความรู้สึกอึดอัดใจทันที

“ควินซี”

จักรพรรดินีหันมายิ้มให้เธอและพูดขึ้นว่า "แดร์ริลมีความรู้ความสามารถมากจริง ๆ ทำไมเจ้าไม่เรียนรู้เรื่องฮวงจุ้ยกับเขาดูบ้างล่ะ?”

จากนั้นจักรพรรดินี้ก็หันมองเขาด้วยรอยยิ้มและกล่าวขึ้นว่า “เอาล่ะ พวกเจ้าทั้งสองควรไปทานอาหารเช้าต่อได้แล้ว ข้าไม่รบกวนพวกเจ้าแล้ว”

จากนั้นจักรพรรดินี้ก็เดินออกไปพร้อมกับบรรดาขันทีและสาวรับใช้ทันที

เมื่อกลับมาที่ห้องนอนของควินซีแล้ว มีเพียงเธอและแดร์ริลเท่านั้นที่อยู่ภายในห้อง

แดร์ริลหันมองควินซีด้วยรอยยิ้มและถามขึ้นว่า “ว่ายังไง? เธออยากเรียนรู้เรื่องฮวงจุ้ยไหม? ฉันจะสอนให้ถ้าเธอสนใจ"

ขณะกล่าวเช่นนั้น แดร์ริลก็หัวเราะเยาะอยู่ภายในใจ ไม่ใช่เรื่องง่ายที่เขาจะได้เห็นควินซีพ่ายแพ้ ดังนั้นเขาจะไม่ยอมปล่อยโอกาสในการกลั่นแกล้งเธอไปเด็ดขาด

"ฉันไม่สนใจ!" ควินซีชักสีหน้ายาวและตอบเขาอย่างเย็นชา

'ฮวงจุ้ยสำคัญตรงไหนกัน?' ควินซีครุ่นคิด

เมื่อเห็นความโกรธเกรี้ยวของควินซี แดร์ริลก็เกาศรีษะโดยไม่ได้พูดอะไรอีก ขณะเดินไปที่โต๊ะเพื่อต้องการทานอาหารเช้า

“ยกอาหารเช้าออกไป!”

แต่ก่อนที่แดร์ริลจะทันได้นั่งลง น้ำเสียงอันเย็นชาของควินซีก็ดังขึ้นทันที