บทที่ 1387

“เธอช่างดีกับฉันจริง ๆ” แดร์ริลกล่าวอย่างรู้สึกยินดี

“เมื่อฉันช่วยคุณแล้ว คุณจะต้องกลับไปยังทวีปจักรวาลโลกเพื่อตามหาเธอและรักษาเธอเอาไว้ให้ดี ๆ!” ควีนนี่รู้สึกว่าแดร์ริลดูไม่ค่อยน่าเชื่อถือ ดังนั้นเธอจึงเตือนเขาอีกครั้ง

แดร์ริลพยักหน้า ถึงแม้ว่าควีนนี่จะไม่บอกเขา แต่เขาก็ตั้งใจว่าเขาจะไปตามหาลิลี่ทันทีที่เขากลับไปถึงยังจักรวาลโลก แดร์ริลรู้สึกเสียใจที่เขาลืมข้อตกลงเจ็ดปีของพวกเขาไป

“ควีนนี่!” เซลีนหันกลับมาขณะตะโกนขึ้นว่า “กำลังกระซิบกระซาบอะไรกัน? รีบ ๆ ตามมา เร็วเข้า!”

เซลีนชำเลืองมองแดร์ริลขณะเธอกล่าวเช่นนั้น เซลีนเพียงสกัดจุดพลังภายในของเขาเท่านั้น ดังนั้นมันจึงไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการกระทำอื่น ๆ ของเขา

“ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละท่านอาจารย์!” ควีนนี่ตอบขณะผลักตัวแดร์ริลให้เดินไปกับเธอ

ระหว่างทาง ควีนนี่มองหาโอกาสที่จะคลายจุดสกัดให้แดร์ริล อย่างไรก็ตาม ทุกครั้งที่ควีนนี่กำลังจะคลายจุดสกัดให้เขา สายตาของเซลีนก็เหลือบมาทางพวกเขาตลอดเวลา

ถึงแม้ว่าก่อนหน้านี้ เซลีนจะไม่ได้ยินควีนนี่คุยกับแดร์ริล แต่เธอรู้จักลูกศิษย์ของเธอดีที่สุด เธอรู้ดีว่าควีนนี่กำลังหาโอกาสคลายจุดสกัดให้กับแดร์ริล แต่ถึงอย่างนั้น เซลีนก็ไม่ได้แสดงท่าทางใด ๆ ออกมา ดังนั้นเธอจึงรู้สึกระแวดระวังและไม่เปิดโอกาสให้ควีนนี่ทำสำเร็จ

ควีนนี่และแดร์ริลรู้สึกหดหู่ใจมาก

ในที่สุดพวกเขาก็เดินมาถึงยังทวีปโลกใหม่!

“ท่านอาจารย์ ดูสินั่นอะไร!”

เมื่อพวกเขามาถึงภายในป่าแห่งหนึ่ง ดวงตาของควีนนี่ก็เป็นประกายเมื่อเธอพบบางสิ่งบางอย่างที่อยู่ตรงหน้าขณะอุทานออกมาอย่างตื่นเต้น

แดร์ริลและเซลีนหันมองตามควีนนี่ จากนั้นพวกเขาก็ได้เห็นหีบสมบัติที่ดูงดงามวางอยู่ไม่ไกล

หีบสมบัติสีทองมีการแกะสลักลวดลายที่งดงามซึ่งทำให้ดูล้ำค่า!

“ท่านอาจารย์ นั่นหีบสมบัติ! ภายในหีบนั้นจะมีสมบัติอันล้ำค่าหรือเปล่านะ?” ควีนนี่ถามขึ้นด้วยความรู้สึกตื่นเต้นขณะที่เธอเดินเข้าไปใกล้หีบสมบัติอย่างรวดเร็ว

พวกเขาโชคดีแค่ไหนกัน ที่พวกเขาสะดุดเข้ากับหีบสมบัติระหว่างการเดินทาง