บทที่ 1426

‘ขอบคุณพระเจ้า จูปาเจี๋ยมาทันเวลาพอดี! ถ้าไม่เช่นนั้น ตระกูลคาร์เตอร์ก็คงจะไม่สามารถรอดพ้นจากความตายได้!’

ถึงแม้ว่าแดร์ริลจะรู้สึกขอบคุณจูปาเจี๋ยที่มาช่วยจัดการกับกงกงได้ทันเวลา แต่แดร์ริลก็ยังจ้องมองกงกงจนลูกตาแทบจะถลนออกมา

จูปาเจี๋ยพูดถูก กงกงช่างดูงดงามในวันนี้ รูปร่างที่สมบูรณ์แบบของเธอทำให้ฝูงชนต่างก็ต้องตกตะลึงจนพวกเขาไม่สามารถละสายตาไปจากเธอได้

ไม่ใช่แค่แดร์ริลเท่านั้น แม้แต่สาวกคาร์เตอร์ก็ยังหลงใหลไปกับความงดงามของกงกงเช่นกัน

กงกงไม่สนใจสายตาของฝูงชนที่กำลังมองมายังเธอขณะกัดริมฝีปากแน่นและใช้พลังภายในของเธอเพื่อโจมตีจูปาเจี๋ยอย่างรุนแรง

อย่างไรก็ตาม พลังของกงกงนั้นอ่อนแอกว่าจูปาเจี๋ยมาก

การสู้รบผ่านไป 10 นาที แต่กงกงก็ยังไม่สามารถเอาชนะจูปาเจี๋ยได้เลย

ในทางตรงกันข้าม จูปาเจี๋ยดูผ่อนคลายขณะหลีกเลี่ยงการโจมตีของกงกง จากนั้นเขาก็พูดหยอกล้อเธอต่อไปอย่างไม่เกรงกลัว

“กลิ่นกายของเจ้าช่างหอมยิ่งนัก เจ้าใช้น้ำหอมอะไรงั้นรึ?”

“ตายซะ!”

“ถ้าข้าตายแล้วใครจะชื่นชมความงามของเจ้าล่ะ?”

"นี่เจ้า!"

เมื่อได้เห็นว่าจูปาเจี๋ยสามารถควบคุมสถานการณ์ได้ แดร์ริลก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก จากนั้นเขาก็ตะโกนขึ้นว่า “พี่จู ผมคงต้องฝากให้คุณดูแลทางนี้ด้วย ผมยังมีเรื่องสำคัญที่ต้องไปจัดการ แล้วผมจะรีบกลับมา!”

ตราบใดที่มีจูปาเจี๋ยอยู่ที่นั่น แดร์ริลก็ไม่เป็นกังวลเกี่ยวกับกงกงอีกต่อไป

สิ่งสำคัญที่สุดสำหรับแดร์ริลในตอนนี้คือการกลับไปยังทวีปโลกใหม่เพื่อพบกับอีเวตต์ เลน

“ได้สิ! ข้าจะจัดการทางนี้ให้เอง เจ้าไปสะสางเรื่องของเจ้าเถิด ตราบใดที่มีข้าอยู่ที่นี่ก็จะไม่มีใครกล้ามาวุ่นวายกับครอบครัวของเจ้าได้!”

และเนื่องจากว่าจูปาเจี๋ยรู้ว่าเตียวเสียนพักอยู่ที่คฤหาสน์คาร์เตอร์ ดังนั้นเขาจึงต้องการทำให้กงกงยอมแพ้และถอยกลับไปเสีย แล้วหลังจากนั้น เขาก็จะรี บไปหาเตียวเสียนทันที!