บทที่ 1433

‘เ-ี้ย!’ พวกเขาจะตัดสินใจเรื่องใหญ่อย่างการแต่งงานแบบลวก ๆ ได้ยังไง?'

แดร์ริลแทบอยากจะร้องไห้

‘พวกเขาเป็นใครกัน? สาวกของเขาเป็นบ้าไปแล้ว อาจารย์ของพวกเขาก็ประหลาดไม่แพ้กัน!’

แดร์ริลแทบจะไม่ได้คุยกับผู้หญิงคนนี้เลย เขาได้คุยกับเธอเพียงแค่ไม่กี่ประโยคเท่านั้นแต่เขากลับต้องแต่งงานกับเธอแล้วเนี่ยนะ?

"เอาล่ะ!"

แดร์ริลหันมองเอริคและยิ้มอย่างขมขื่นขณะพูดขึ้นว่า “ผมจะยอมอยู่กับลูกสาวของคุณก็ได้ แต่แค่ไม่กี่วันเท่านั้น เพราะผมยังมีเรื่องสำคัญที่ต้องสะสาง และเราก็ไม่จำเป็นต้องจัดงานแต่งงานด้วยเช่นกัน”

นอกจากรูปลักษณ์ของเธอแล้ว แดร์ริลยังไม่คุ้นเคยกับผู้หญิงคนนี้เลยด้วยซ้ำ ดังนั้น มันจะผิดหลักการของเขาถ้าหากว่าเขาจะต้องแต่งงานกับเธอง่าย ๆ เช่นนั้น

"ทำไมล่ะ?"

เอริคขมวดคิ้วและพูดอย่างไม่พอใจว่า “เจ้าคิดว่าลูกสาวข้าไม่เหมาะกับเจ้างั้นรึ? ถ้าไม่ใช่เพราะยาพิษ ลูกสาวของข้างดงามยิ่งกว่านางฟ้าเสียอีก! และถึงแม้ว่าเจ้าอยากจะแต่งงานกับนาง ข้าก็อาจจะไม่ยินยอมก็ได้!”

จากนั้นเอริคก็สูดหายใจเข้าเต็มปอดและพูดต่อว่า “ลูกสาวของข้าชื่นชมและเทิดทูนเจ้ามาก และนางก็เหลือเวลาอยู่บนโลกใบนี้เพียงแค่ไม่กี่วันเท่านั้น เจ้าจะยอมทำเพื่อนางหน่อยไม่ได้หรือ?”

ดวงตาของเอริคเต็มไปด้วยความรักที่มีต่อลูกสาวของเขาเมื่อเขากล่าวเช่นนั้น

ในเวลาเดียวกัน สเตลล่าก็เหลือบมองดูแดร์ริลอยู่เงียบ ๆ หัวใจของเธอสั่นไหวในขณะที่ดวงตาของเธอเป็นประกายและสั่นสะท้าน

‘ที่แดร์ริลปฏิเสธก็เป็นเพราะว่าข้าอัปลักษณ์ใช่ไหม?’ สเตลล่ารู้สึกเศร้าใจเมื่อเธอคิดเช่นนั้น

แดร์ริลรู้สึกอึดอัดใจ เขาเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นไม่นานเขาก็พูดขึ้นว่า “ก็ได้ ถ้างั้นเรามาแต่งงานกันเถอะ…”

‘ไม่เป็นไร เธอค่อนข้างน่าสงสาร ดังนั้นฉันจะถือว่ามันเป็นการแสดงความเมตตาต่อเธอ ฉันจะแต่งงานกับเธอเพียงแค่ในนามเท่านั้นแต่ฉันจะไม่ล่วงเกินเธอ'

สเตลล่าดีใจมากเมื่อได้ยินเช่นนั้น

ในขณะที่ชายทั้งสี่คนต่างก็หัวเราะและปรบมืออย่างตื่นเต้นเช่นกัน

“แดร์ริล เจ้ามีรสนิยมที่ดีมาก!”