บทที่ 1444

จากนั้นฟลอเรียนก็กวาดสายตามองไปรอบ ๆ ด้วยรอยยิ้มและพูดต่อว่า “และผู้ที่มีทักษะทางวรรณกรรมที่ดีเท่านั้นจึงจะสามารถผ่านเข้าสู่รอบต่อไปได้!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ผู้เข้าร่วมแข่งขันต่างก็ขมวดคิ้วและครุ่นคิดทันที

'นี่มันคล้ายกับการสอบชิงราชสมบัติในสมัยโบราณเลย…’

แดร์ริลบ่นพึมพำอยู่ภายในใจ เขาทั้งอยากจะหัวเราะและร้องไห้ในเวลาเดียวกัน เพราะว่าเขาไม่คุ้นเคยกับการเขียนบทความ

‘ใช่แล้ว!’

แดร์ริลลืมไปว่าเขายังมีผางถ่ง นักปราชญ์ผู้โด่งดังอยู่ในเจดีย์เจ็ดมหาสมบัติ! เมื่อคิดเช่นนั้นเขาก็รีบส่งกระแสจิตไปยังผางถ่งทันที “ผางถ่ง คุณมีความสามารถในการเขียนบทความหรือไม่?”

“ฮ่า ๆ…” ผางถ่งหัวเราะเบา ๆ อย่างรู้สึกผ่อนคลาย “แน่นอนครับ นายท่าน!”

การเขียนบทความเป็นเพียงเรื่องธรรมดาในฐานะนักยุทธศาสตร์ที่มีชื่อเสียงเทียบเท่ากับจูกัดเหลียงในยุคสามก๊กอย่างเขา!

ผางถ่งครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้น เขาก็พูดขึ้นว่า “ถ้าเช่นนั้น เรามาเขียนบทความเกี่ยวกับเรื่องราวของค่ายกลกันเถอะ!”

"อืม!" แดร์ริลพยักหน้า จากนั้นเขาก็พูดว่า “คุณไม่จำเป็นต้องแต่งบทความให้ฟังดูยิ่งใหญ่ แค่เขียนบทความที่ฟังดูธรรมดาและสามารถทำให้ผมผ่านเข้ารอบแรกไปได้ก็พอ”

เนื่องจากว่าจักรพรรดิแห่งโลกใหม่กำลังชมการแข่งขันวรรณกรรมอยู่ที่นี่ด้วย ดังนั้น ถ้าหากว่าบทความของแดร์ริลฟังดูยิ่งใหญ่เกินไป ตัวตนของเขาก็อาจจะถูกเปิดเผยได้

"ครับนายท่าน!"

ผางถ่งตอบแดร์ริลด้วยความเคารพ เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเขาก็เริ่มท่องบทความเพื่อให้แดร์ริลเขียนตามเขาทีละประโยคทันที

"ว้าว…"

ในขณะที่แดร์ริลเขียนไปได้เพียงครึ่งทาง เสียงกรีดร้องของผู้ชมก็ดังขึ้นอีกครั้ง

“คีแลนซ์ส่งกระดาษแล้ว!”

"เร็วมาก! ไม่แปลกใจเลยที่เขาเป็นอัจฉริยะ!”

บรรดาหญิงสาวที่คลั่งไคล้คีแลนซ์ต่างก็มองดูเขาด้วยความรู้สึกภาคภูมิใจ