บทที่ 1447

"เฮ้อ!"

เมื่อได้ยินว่าแดร์ริลยอมรับข้อเสนอ ปาร์คเกอร์ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

แดร์ริลถามอย่างอยากรู้อยากเห็นว่า “ผมยังไม่รู้จักชื่อของคุณเลย แล้วทำไมคุณจะต้องปลอมตัวเป็นผู้ชายเพื่อเข้าร่วมการแข่งขันด้วยล่ะ?”

จากนั้น ปาร์คเกอร์ก็หัวเราะและกล่าวอย่างภาคภูมิใจว่า “ชื่อของฉันเหรอ? ฉันคือปาร์คเกอร์ โยฮัน ฉันมาจากคฤหาสน์เกียรติกระบี่ที่มีชื่อเสียงแห่งทวีปมหาสมุทรอำพัน และที่ฉันมาที่นี่ก็เพื่อต้องการพิสูจน์พรสวรรค์ของตัวเองว่าพรสวรรค์ของฉันจะดีกว่าคนอื่นหรือไม่!”

‘คฤหาสน์เกียรติกระบี่งั้นเหรอ?’ แดร์ริลแอบตกใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนั้น

ถึงแม้ว่าแดร์ริลจะไม่เคยไปยังทวีปมหาสมุทรอำพัน แต่เขาก็เคยได้ยินชื่อเสียงของคฤหาสน์เกียรติกระบี่มาก่อน เนื่องจากว่าคฤหาสน์แห่งนี้มีชื่อเสียงทางด้านการผลิตอาวุธ แต่เขาก็ไม่คาดคิดว่าเขาจะได้พบกับใครบางคนที่มาจากที่นั่น

ปาร์คเกอร์ถามกลับอย่างเรียบเฉยว่า “แล้วคุณล่ะชื่ออะไร?"

แดร์ริลยิ้มให้เธอและตอบว่า “ลูก้า มูนไลท์!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ปาร์คเกอร์ก็พึมพำกับตัวเองอยู่ภายในใจ ‘ลูก้า มูนไลท์งั้นเหรอ? ชื่อของเขาทั้งแปลกและฟังดูเหมือนผู้หญิงเลย'

ปาร์คเกอร์ไม่ต้องการสนทนากับแดร์ริลต่อไป เธอยกมือขึ้นและพูดว่า “เอาล่ะ เราจะพบกันที่ทางเข้าคฤหาสน์ของผู้ว่าการรัฐคืนนี้ แล้วเจอกัน!”

จากนั้น ปาร์คเกอร์ก็เดินจากไป

เมื่อเห็นว่าปาร์คเกอร์จากไปแล้ว แดร์ริลก็ยิ้มขณะเดินกลับไปที่โรงเตี้ยม

…

เป็นเวลาพลบค่ำ

เมืองหลวงในยามค่ำคืนถูกประดับประดาไปด้วยแสงไฟ

ถนนที่มีชีวิตชีวาในเมืองหลวงเต็มไปด้วยผู้คนที่พลุกพล่าน หลังจากเสร็จสิ้นการประลองของวันนี้ ผู้คนต่างก็ออกมาพักผ่อน

และสถานที่ที่ดูมีชีวิตชีวามากกว่า นั่นก็คือคฤหาสน์ดาร์บี้ที่อยู่ภายในเมืองหลวงและซึ่งเป็นที่พักของผู้ว่าการรัฐ