บทที่ 145

ทุกคนเงียบสนิท

แดร์ริลมาถึงหาด พร้อมกับฉลามยาวสิบฟุตที่ถูกลากที่ตามหาด

"เอื้อก!" หนึ่งในกลุ่มคนกลืนน้ำลายอึกใหญ่

เขาทำได้ยังไง? มันเป็นไปได้ยังไงที่เขาสามารถฆ่าฉลาม?

คนนับร้อยมองแดร์ริล ทุกคนตะลึงและแปลกใจ นี่มันเหลือเชื่อ!

แดร์ริลยิ้ม "ทำไมภรรยาที่รักของผมถึงร้องไห้หนักขนาดนี้? คุณกำลังเป็นห่วงสามีที่รักของคุณอยู่เหรอครับ?"

"นาย..." ลิลี่ใจสลายก่อนหา้นี้ เมื่อเธอคิดว่าจะไม่ได้เจอเขาอีกแล้ว เธอเพียงต้องการกอดเขาแน่ ๆ เมื่อเธอเห็นเขาเดินมาตามชายหาด

ใบหน้างดงามของเธอเปียกปอนด้วยน้ำตา เธอไม่คาดคิดว่าแดร์ริลจะยังเล่นมุกตลกได้ในขณะที่เรียกแทนกันว่าสามีและภรรยาต่อหน้าทุกคน นี่มันน่าอาย!

"หยุดเลย ฉ-ฉันไม่ได้เป็นห่วงนายสักหน่อย!" ลิลี่กล่าวเสียงเบาขณะที่กำลังปาดน้ำตา เธอไม่มองแดร์ริลกลับ

"แดร์ริล!" เมแกนและอีวอนเดินเข้ามา "คุณเป็นอะไรไหม?"

ต้องขอบคุณแดร์ริลที่ทุกคนสามารถหนีรอดจากการเป็นอาหารของฉลามได้

สาวงามทั้งสามล้อมรอบเขา ทำให้บุรุษทุกคนอิจฉา

"ผมไม่เป็นไร" แดร์ริลตอบสาว ๆ พร้อมรอยยิ้ม

แดร์ริลนั่นยุ่งกับการดูลิลี่ จากนั้นก็เมแกนและอีวอน ทั้งสามยังไม่มีโอกาสได้เปลี่ยนชุดของพวกเธอ ฉะนั้นพวกเธอจึงยังเปียกอยู่ในชุดที่แสดงร่างกายอันเซ็กซี่ของพวกเธอ

ร่างกายของเมแกนดูเซ็กซี่ที่สุดในทั้งสามคน มันน่าหลงไหลมาก

ร่างกายของลิลี่นั้นมีสัดส่วนที่ไร้ที่ติที่สุดพร้อมด้วยสะโพกสุดน่าหลงไหล

ต้องไม่ลืมพูดถึงอีวอนที่ดูสง่าอย่างสุดขั้ว