บทที่ 1463

“ไวแอตต์ นายตกลงแล้วนะว่านายจะไม่ใช้พลังภายใน แต่เราจะต่อสู้กันด้วยดาบ” แดร์ริลพูดด้วยรอยยิ้ม

ถึงแม้ว่าแดร์ริลจะไม่ได้เป็นกังวลเกี่ยวกับพลังภายในระหว่างเขาและไวแอตต์ แต่เพื่อปกปิดพลังที่แท้จริงของเขา ดังนั้นแดร์ริลจึงพูดเพื่อเตือนสติไวแอตต์

ไวแอตต์กัดฟันแน่นขณะที่ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงิน “ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันเป็นคนรักษาคำพูด ฉันจะไม่ใช้พลังภายในรังแกคนที่อ่อนแอกว่า เราจะต่อสู้กันด้วยดาบเท่านั้น!”

ใบหน้าของไวแอตต์ดูมืดมนเมื่อเขากล่าวเช่นนั้น

‘ฉันไม่เชื่อว่าจะมีใครที่สามารถต่อต้านวิชาดาบไท่เก๊กของสำนักบู๊ตึ๊งได้'

ปัง! ปัง! ปัง!

ดาบยาวในมือของพวกเขายังคงกระทบกัน จนเกิดเสียงอันดังในขณะที่พวกเขากล่าวเช่นนั้น

ผู้คนที่อยู่ที่นั่นต่างก็ดูสับสน

“หรือว่าลูก้าจะเป็นผู้ชนะ?”

“เป็นไปไม่ได้ ไวแอตต์เป็นหนึ่งในผู้ที่มีความแข็งแกร่งจากสำนักบู๊ตึ๊ง แล้วเขาจะแพ้ได้ยังไง?”

แม้ว่าแดร์ริลจะสามารถป้องกันการโจมตีจากไวแอตต์ได้ แต่ฝูงชนก็ยังไม่เชื่อว่าเขาจะเป็นผู้ชนะ

ทั้งคู่ต่อสู้กันด้วยดาบเป็นเวลาเกือบสามนาที!

ในขณะที่หน้าผากของไวแอตต์เต็มไปด้วยเหงื่อ

'พลังงานภายในของชายผู้นี้ เป็นสิ่งที่คาดเดาไม่ได้ มันเหมือนกับทะเลลึกที่ไม่สามารถลงไปถึงยังจุดสิ้นสุดได้!'

แดร์ริลกำลังพยายามทำให้ไวแอตต์หมดแรง

วิชาดาบดาบไท่เก๊กของสำนักบู๊ตึ๊งค่อนข้างมีชื่อเสียงในโลกยุทธภพ ดังนั้น ถ้าหากว่าแดร์ริลสามารถเอาชนะไวแอตต์ได้ในเวลาอันสั้น เขาจะต้องกลายเป็นจุดสนใจอย่างแน่นอน

ปัง!

หลังจากที่พวกเขาปะทะกันอยู่ครู่หนึ่ง ไวแอตต์ก็เริ่มรู้สึกใจร้อนมากขึ้นเรื่อย ๆ จนในที่สุดดาบในมือของเขาก็หล่นลงบนพื้น วินาทีต่อมา แดร์ริลก็ยกดาบของเขาขึ้นมาและชี้ไปที่หัวใจของไวแอตต์ ด้วยใบหน้าที่มีรอยยิ้มและพูดขึ้นว่า “ขอโทษที แต่ฉันชนะ!”

ร่างกายของไวแอตต์สั่นสะท้าน เขาเซถอยหลังไปหลายก้าว เขาไม่สามารถยอมรับความเป็นจริงได้ ขณะจ้องมองแดร์ริลอย่างไม่เชื่อสายตา! เขามั่นใจมากว่าเขาจะชนะการต่อสู้ในวันนี้ เนื่องจากว่าเขาแข็งแกร่งกว่าลูก้ามาก และเขาก็ยังเป็นคนเสนอให้ใช้ดาบในประลองกันด้วย!

"นาย!" ใบหน้าของไวแอตต์ซีดเซียวลงขณะที่เขายกมือขึ้นชี้หน้าแดร์ริลอย่างโกรธเกรี้ยว ในเวลานั้น ทัศนคติการมองเห็นของเขาแทบจะกลายเป็นสีดำ เขาเกือบจะหมดสติไป