บทที่ 1479

แดร์ริลไม่ได้กังวลอะไร เขายิ้มและบอกว่า “ปรมาจารย์แฮนสัน! ทำไมผมถึงต้องไม่กล้ามาด้วยล่ะ? ถ้าไม่ใช่เพราะว่าผมยอมยกพวกหมาป่าให้ คุณก็คงไม่ได้โอสถเล่นแร่แปรธาตุมามากมายขนาดนี้หรอกใช่ไหม?”

ขณะที่พูดดังนั้น แดร์ริลก็มองที่ตารางสรุปด้านข้าง

แดร์ริลเป็นคนสุดท้ายที่มา ก่อนที่เขาจะมาตารางอย่างไม่เป็นทางการของรอบรองชณะเลิศก็มีการจัดลำดับแล้ว!

มัตเตโอยังนำอยู่ในลำดับหนึ่งด้วยจำนวนโอสถแปรธาตุกำลังภายในถึง 1260 อัน เขามีมากกว่าคนที่ได้ลำดับที่สองกว่า 100 อัน

“ว้าว” แดร์ริลตะลึงเมื่อได้เห็นรายชื่อนั้น

มัตเตโอนั้นเหลือร้ายมากจริง ๆ เขามีโอสถแปรธาตุกำลังภายในถึง 1260 อัน

“นาย…” มัตเตโอเข้ามาจ้องแดร์ริลเขม็ง ดวงดาเขาแดงก่ำ แดร์ริลพูดถูกแม้ว่าจะมีหมาป่าเข้ามารุมล้อมมัตเตโอแต่เขาก็ได้โอสถแปรธาตุกำลังภายในมาจำนวนนับไม่ถ้วน

แต่ว่ามัตเตโอยังคงมีโทสะ ‘เจ้าลูก้านี่เอาโอสถแปรธาตุกำลังภายในของราชาหมาป่าไปแล้วก็ทิ้งซากร่างของราชาไว้ให้ฉัน มันหลอกฉันเหมือนเป็นไอ้โง่ ฉันจะไม่มีวันยอมเรื่องนี้แน่’

มัตเตโอโทสะพลุ่งพล่านขึ้นเรื่อย ๆ แล้วอดไม่ได้ที่อยากจะต่อสู้ สุดท้ายเขาก็คุมตัวเองได้ ไม่ว่าอย่างไรเขาก็เป็นที่หนึ่งในการแข่งขันแล้วก็จะได้สมรสกับเจ้าหญิง

ที่สำคัญฟลอเรียนกับบรรดาทหารรักษาพระองค์ก็จับตามองอยู่

ชายท่าทางสะอาดสะอ้านก้าวออกมาพร้อมรอยยิ้ม “ลูก้า อย่ามัวยืดยาด ถ้านายมีโอสถเล่นแร่แปรธาตุก็เอาออกมาแสดงสิ ดูจากท่าทางของนายยังไงก็คงไม่ติดหนึ่งในสิบหรอก”

เขาพูดอย่างจองหอง ชายคนนี้คือโจฮันเนส เท็ด หนึ่งในผู้อาวุโสของสำนักประกายแสง เขานั้นอยู่ระดับจักพรรดิยุทธ์ขั้นสองและก็เป็นหนึ่งในผู้เข้าร่วม

เมื่อเห็นทีท่าของรองเจ้าสำนักที่มีต่อลูก้า โจฮันเนสก็รู้สึกถึงบางอย่างจึงไม่รีรอที่จะเย้ยหยันแดร์ริลเพื่อเป็นการแก้แค้นให้กับรองเจ้าสำนัก