บทที่ 1485

เวลาค่อย ๆ หมดไปจนครึ่งชั่วโมงเกือบหมดลงอย่างที่ทุกคนแทบไม่รู้ตัว

ทุกคนที่บริเวณที่นั่งผู้ชมรวมถึงจักรพรรดิโลกใหม่และเหล่าราชวงศ์ต่างก็นั่งที่แท่นสูงจ้องมองมาที่ทางออกค่ายกลอย่างไม่คลาดสายตา

วินาทีต่อมาก็มีร่างหนึ่งที่เดินออกมาจากค่ายกลอย่างสง่างาม

นั่นคือคีแลนซ์!

ทันใดนั้นบริเวณสนามประลองก็เสียงเชียร์ดังกึกก้อง ทุกคนต่างมองคีแลนซ์อย่างนับถือ

“คุณด็อกโกน่าประทับใจอะไรเช่นนี้ เขาเป็นคนแรกที่ผ่านเข้ารอบอีกแล้ว”

“เหลือเชื่อจริง ๆ”

ตอนนั้นแดร์ริลยังคงอยู่ในค่ายกล เขายิ้มและบอกปาร์คเกอร์เบา ๆ ว่า “เอาล่ะ เราออกไปกันเถอะ เดินตรงไปข้างหน้าจากนั้นก็เลี้ยวขวาที่ทางแยกถัดไป นั่นก็ทางออกแล้ว”

แดร์ริลดูมั่นใจมาก จริง ๆ เขาสามารถพาปาร์คเกอร์ออกไปจากค่ายกลได้นานแล้ว แต่เขายังไม่อยากเผยตัว ดังนั้นเขาจึงบอกทางให้ปาร์คเกอร์เดินวนเป็นวงกลมอยู่สองสามรอบ

หากแดร์ริลใช้ความสามารถอย่างเต็มที่เขาก็คงออกจากค่ายกลไปนานแล้ว ไม่มีทางที่คีแลนซ์จะได้เป็นคนแรกที่ออกไป

ตอนนั้นปาร์คเกอร์รู้สึกขาอ่อนแรงทันใด ลูก้ารู้จักค่ายกลนี้จริง ๆ

“ลูก้าเป็นใครกัน?”

เมื่อพวกเขาเดินออกมาจากค่ายกล ปาร์คเกอร์ก็ไม่สามารถปกปิดความตื่นเต้นของเธอได้ เธอจ้องแดร์ริลเขม็งและทั้งร่างก็สั่นเทา ส่วนแดร์ริลนั้นเขาดูผ่อนคลายมาก

“ปาร์คเกอร์ โยฮัน และลูก้า มูนไลท์ผ่านเข้ารอบต่อไป!” ฟลอเรียนประกาศออกมาโดยแทบไม่รู้ตัว

เขาอึ้งเมื่อได้เห็นสองคนที่เดินออกมาจากค่ายกล