บทที่ 1492

หากสิ่งนี้เกิดขึ้นเมื่อหลายวันก่อน ปาร์คเกอร์คงไม่รู้สึกหงุดหงิดขนาดนี้ แต่หลังจากอยู่กับแดร์ริลมาสองวัน เธอก็รู้ว่าเขาเป็นคนที่มีพรสวรรค์ซ่อนอยู่

เมื่อเธอเห็นว่าเธออยู่ในกลุ่มเดียวกับลูก้า ปาร์คเกอร์ก็รู้สึกกดดันอย่างหนัก เธอแทบจะเป็นลมล้มพับไปทีเดียว

ในไม่ช้าการแข่งขันก็เริ่มขึ้น!

แดร์ริลและปาร์คเกอร์เดินไปที่โต๊ะ พวกเขามองหน้ากันแล้วยิ้มอย่างขมขื่น

“ดูเหมือนว่ารอบนี้ฉันจะแพ้เลย!” ปาร์คเกอร์พูดด้วยรอยยิ้มจาง ๆ

จู่ ๆ ปาร์คเกอร์ก็รู้สึกโล่งใจที่ได้พูดออกไปแบบนั้น กล่าวตามตรง ปาร์คเกอร์ไม่เคยคิดว่าตัวเธอเองจะได้รางวัลที่หนึ่งเมื่อเธอเข้าร่วมการแข่งวรรณกรรม

เหตุผลหลักที่เธอมาที่นี่ก็เพื่อผูกมิตรกับผู้ที่มีความสามารถจากเก้าทวีป เธอยังเห็นว่านี่เป็นการท้าทายตัวเองอย่างหนึ่ง

สิ่งสำคัญที่สุดคือ เธอยังเป็นผู้หญิง แล้วเธอจะไปเป็นพระราชสวามีของเจ้าหญิงได้อย่างไรกันล่ะ?

แดร์ริลดูสบายใจ เขาได้แต่ยิ้ม

ตามปกติแดร์ริลจะจงใจยอมให้ปาร์คเกอร์ชนะ แต่ตอนนี้เขาไม่มีทางเลือก

หากจะพาอีเว็ตต์ไปด้วย เขาต้องเป็นที่หนึ่งทั้งด้านการแข่งวรรณกรรมและศิลปะการต่อสู้ในการแข่งขันประลองยุทธ์

การแข่งขันเป็นไปอย่างเรียบร้อย ผู้เข้าแข่งขันทั้งแปดมุ่งความสนใจไปที่ปริศนาเสี้ยน พวกเขาพยายามทำทุกอย่างที่ทำได้และไม่ปล่อยให้เวลาเสียไปโดยเปล่าประโยชน์

ทุกคนที่ดูอยู่ก็ตื่นเต้นมากเช่นกัน มีเสียงโห่ร้องด้วยความประหลาดใจบ้างเป็นครั้งคราว

“คุณด็อกโกนี่เร็วจริง ๆ !”

“ช่างตัดสินใจได้เฉียบขาดและปราดเปรียวเสียจริง ช่างน่าประทับใจ!”

ขณะที่พวกเขาคุยกัน ผู้คนจำนวนมากก็มุ่งความสนใจไปที่กลุ่มของแดร์ริลและปาร์คเกอร์

“ฮ่าฮ่า! ลูก้าอยู่ในกลุ่มเดียวกันกับปาร์คเกอร์อีกแล้ว”

“ฉันได้ยินมาว่า ลูก้าเป็นคนรับใช้ของคุณปาร์คเกอร์ด้วยล่ะ”