บทที่ 150

"ถูกต้อง แกอยากตายรึไง?" เคนท์ตะโกนด้วยความหงุดหงิด

แดร์ริลไม้ได้ตอบในทันที เขาโบกมือแล้วกล่าว "ก็ได้งั้น ถ้านั่นเป็นเหตุผล พวกนายสองคนก็ดูแลเธอเองแล้วกัน"

ทั้งสองถึงกับพูดไม่ออก พวกเขาจะไปรักษาอากการป่วยเธอได้ยังไง!

"ดี งั้นพวกแกสองคนก็หุบปาก" แด๊กซ์สะบัดมือ เขาวางแนนซี่ลงบนตักของแดร์ริลอย่างนุ่มนวล

"แด๊กซ์ ช่วยหารากไม้แล้วก็หนอนข้างนอกให้ที" แดร์ริลกล่าวในขณะที่กดนิ้วลงบนท้องของแนนซี่!

จุดผังเข็มอาทิตย์อุทัย ในสมัยที่เขาร่ำเรียนศิลปะการต่อสู้ อาจารย์ของเขาได้เตือนว่าจุดฝังเข็มนั้นไม่ควรแตะต้องหากไม่จำเป็น เพราะว่าพลังงานและเลือดนั้นจะถูกปิดกั้น มันอาจนำมาซึ่งภาวะการหยุดไหลเวียนของเลือดได้ง่าย

หลังจากแด๊กซ์จากไป ลิลี่ก็เข้าหาแดร์ริลอย่างรวดเร็ว "แดร์ริล หยุดเพ้อเจ้อได้แล้ว อาการของแนนซี่แย่มาก นายแน่ใจเหรอว่าทำได้? อย่าฝืนตัวเองสิ!"

ลิลี่ไม่พอใจเลยที่แนนซี่กำลังพิงร่างของแดร์ริลอย่างใกล้ชิด เธออึดอัดมาก

"ไม่ต้องห่วง ผมจัดการได้"

เขาจัดการได้? เขาเป็นหมอรึไง?

ลิลี่โมโหมาก "แดร์ริล นายกำลังพาตระกูลลินดันไปสู่ปัญหา! เรารับมือความโกรธของตระกูลแซนเดอร์สไม่ได้"

แดร์ริลไม่ได้ตอบ เขาตั้งใจกับการกดจุดฝังเข็มและถ่ายพลังงานไปสู่แนนซี่

ไม่นานนัก แด๊กซ์ก็กลับมาพร้อมถุงพลาสติกที่มีรากไม้และหนอน

วิลเลียมหลั่งเหงื่อเย็น "ประธานแซนเดอร์ส ปัญหานี้เป็นเรื่องความเป็นความตาย คุณจะประมาทได้เหรอ? แดร์ริลจะไปทำอะไรได้? อย่าเชื่อเขาเลย"

ถ้าแดร์ริลช่วยแนนซี่ไม่สำเร็จ เขาจะต้องจ่ายชีวิตของเขาให้ตระกูลแซนเดอร์ส แต่มันก็อาจพาปัญหามาสู่ตระกูลลินดันด้วย

"ใช่ เขาดูไม่รู้เรื่องอะไร ได้โปรดอย่าเชื่อเขา ประธานแซนเดอร์ส"

"ผมรู้จักเขาดี เขาแค่อยากเป็นฮีโร่"