บทที่ 1526

“ดูเหมือนว่าเกมจะเปลี่ยนฝั่งแล้ว”

คนที่เคยกังวลเรื่องแดร์ริลและพรรคพวกของเขาถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เมื่อพวกเขาเห็นว่าการต่อสู้ทวีความรุนแรงขึ้น หลายคนก็ไม่เห็นด้วยกับทัศนคติเผด็จการของจักรพรรดิโลกใหม่

แดร์ริลและองค์หญิงต่างตกหลุมรักกัน แค่ปล่อยให้เขาได้อยู่ด้วยกันอย่างนั้นไมาได้เลยหรือ ทำไมเขาต้องแยกพวกเขาออกจากกันด้วย?

ที่สำคัญกว่านั้น แดร์ริลก็นับว่าเป็นคนที่มีพรสวรรค์ที่หาตัวจับได้ยาก การฆ่าเขาทิ้งนับว่าน่าเสียดาย

“แด๊กซ์! เชสเตอร์!"

แดร์ริลตื่นเต้นเกินไปเมื่อเห็นพวกเขา และการกระทำที่ไม่คิดหน้าคิดหลังของเขายิ่งทำให้อาการบาดเจ็บของเขาแย่ลงไปอีก เขากระอักเลือดออกมาเต็มปาก ดวงตาของเขาเปียกชุ่มในทันที

เขาคิดว่านี่จะเป็นจุดจบสำหรับพวกเขา แต่สุดท้ายเขาก็สามารถเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ได้อีกครั้ง เมื่อเขาเห็นแด๊กซ์และเชสเตอร์

ในพริบตาเดียว ศิษย์ของสำนักภูเขาบุปผาและนิกายตำหนักอมตะก็พุ่งไปข้างหน้า ตอนนั้นเองที่แด๊กซ์และเชสเตอร์สามารถเห็นแดร์ริลได้เต็มตา

แดร์ริลมีอาการบาดเจ็บอยู่ทั่วร่างจนแทบดูไม่เหมือนมนุษย์ ร่างของเขาชุ่มไปด้วยเลือด!

ดวงตาของแด๊กซ์แดงก่ำในทันที!

“สังหารจักรพรรดิ! ศิษย์สำนักภูเขาบุปผาฟังทางนี้! ฆ่าพวกมัน! ฆ่าเพื่อฉัน!” แด๊กซ์คำราม เขาเหวี่ยงขวานยักษ์ในมือออกไปโจมตีศัตรู!

“นิกายตำหนักอมตะ ฟังทางนี้! ทำลายพระราชวัง! ทำลายราชวงศ์โลกใหม่ซะ!” เชสเตอร์กำหมัดแน่น

เชสเตอร์เป็นคนใจเย็นและใช้ปัญญาเป็นที่ตั้งอยู่เสมอ แต่เมื่อเขาเห็นอาการบาดเจ็บของน้องชายเขาก็หมดความอดทนลงในทันที มันถูกแทนที่ด้วยเจตนาสังหาร!

"ฆ่ามัน!"

นิกายสำนักภูเขาบุปผาและนิกายตำหนักอมตะมีศิษย์รวมกันมากกว่าหมื่นคน พวกเขาพุ่งไปข้างหน้าราวกับคลื่นยักษ์ และเข่นฆ่าศัตรูอย่างโหดเหี้ยม!

“มีคนอยากตายเพิ่มเข้ามาอีกกลุ่มแล้ว! ฆ่าพวกมันซะ! ฆ่าพวกมันให้ราบเป็นหน้ากลอง!

ใบหน้าของจักรพรรดิแห่งโลกใหม่มืดลง ในขณะที่เขาคำรามอย่างบ้าคลั่ง!