บทที่ 1529

จักรพรรดิโลกใหม่ระเบิดเสียงหัวเราะเมื่อเขาได้ยินสิ่งที่แดร์ริลพูด เขามองไปที่แดร์ริลอย่างถ่อมตน “นั่นมันไร้สาระ ข้าเป็นถึงจักรพรรดิที่คนนับล้านนับหน้าถือตา ถ้าข้าต้องการยึดครองจักรวาลโลกและขยายอาณาจักรตัวเอง เจ้าก็ไม่มีสิทธิ์มาก้าวก่ายเรื่องนั้น”

หลังจากพูดจบ สีหน้าของจักรพรรดิแห่งโลกใหม่ก็มืดลง “เจ้าละเมอเพ้อพกว่าจะพาอีเวตต์ไปด้วย ถ้าคิดว่าฆ่าข้าได้ก็ลงมือเลยสิ! ไม่ต้องมาพูดเรื่องไร้สาระพวกนี้หรอก!”

เขาเป็นถึงจักรพรรดิ หากคำพูดของแดร์ริลทำให้เขาตกใจกลัวได้ แล้วเขาจะเอาศักดิ์ศรีไปไว้ที่ไหน? ของแบบนั้นคงไม่มีตัวเขาอยู่แล้ว!

เขารู้ดีว่าในวันนี้ไม่ฝ่ายใดก็ฝ่ายหนึ่งจะต้องตาย เพราะเขาเดินมาไกลเกินกว่าจะหันหลังกลับแล้ว

'เวร! ทำไมเขาถึงยังดื้อดึงอยู่ได้?’

ใบหน้าของแดร์ริลซีดลงเมื่อความโกรธเพิ่มขึ้น

เขาพยายามประนีประนอมกับอีกฝ่ายแล้ว แต่จักรพรรดิไม่ได้ยินดีกับมันเลยสักนิด

'คิดว่าฉันกลัวคุณงั้นเหรอ?'

เฮ้อ!

ผู้ชมต่างมองหน้ากันด้วยสีหน้าที่พี่ดูซับซ้อน

“พวกเขาพยายามที่ทำข้อตกลงร่วมกันอย่างนั้นเหรอ?”

“พวกเขาแข็งแกร่งพอ ๆ กัน พวกเขาไม่ควรสู้กันต่อไปอีกแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นก็ดูเหมือนว่าจักรพรรดิจะไม่ต้องการประนีประนอม”

“ถ้าเป็นอย่างนั้น อย่าบอกนะว่าพวกเขาจะพักกันสักหน่อยแล้วค่อยสู้กันต่อน่ะ?”

ทุกคนคิดว่าสถานการณ์ตรงหน้านั้นดูแปลกประหลาด

แต่เมื่อสถานการณ์ดูต่างไปจากเดิมมันก็ยิ่งน่าสนใจมากขึ้น

ในตอนแรกทุกคนคิดว่าราชวงศ์โลกใหม่จะจัดการแดร์ริลและพวกพ้องของเขาลงได้ แต่พวกเขาไม่คาดคิดว่าแดร์ริลจะมีกองหนุนมากมายขนาดนี้ การต่อสู้จึงดำเนินมาถึงทางตัน

“ฝ่าบาท!”