บทที่ 1535

ฝูงชนยังคงแสดงความคิดเห็นอย่างต่อเนื่อง แต่แดร์ริลแสร้งทำเป็นไม่ได้ยินขณะจ้องมองไปที่เจ้าศักดินาเคนนี่โดยไร้ซึ่งความเกรงกลัวบนใบหน้า

'ในฐานะจักรพรรดิ แต่ชายผู้นี้กลับต้องการขโมยผู้หญิงของคนอื่น มาดูกันว่าคุณจะอธิบายตัวเองต่อหน้าฝูงชนว่าอย่างไร’

“แดร์ริล ดาร์บี้!”

ในเวลานั้น แอมโบรสกำหมัดแน่นขณะจ้องมองไปที่แดร์ริล “นี่เป็นเรื่องในครอบครัวของเรา คุณมีสิทธิ์อะไรมายุ่งเรื่องของคนอื่น?”

ดวงตาของแอมโบรสเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยามเมื่อเขากล่าวเช่นนั้น

แดร์ริลเป็นศัตรูตัวฉกาจของสำนักประกายแสง ชายผู้นี้เคยทำให้อาจารย์ของแอมโบรสได้รับบาดเจ็บปางตาย และในตอนนี้ ชายผู้นี้ก็ยังกล้าเข้ามายุ่มย่ามเรื่องในครอบครัวของเขาอีก

แอมโบรสจะยอมไม่ให้อภัยเขาเด็ดขาด!

“ฉัน…” เมื่อสัมผัสได้ถึงความโกรธของแอมโบรส แดร์ริลก็ทั้งอยากจะหัวเราะและร้องไห้ในเวลาเดียวกัน

‘เด็กคนนี้คงยังไม่รู้แน่ ๆ ว่าฉันคือพ่อที่แท้จริงของเขาสินะ’

“คุณเคยทำลายล้างสำนักประกายแสง และในตอนนี้เมื่อพ่อของผมได้เป็นจักรพรรดิ คุณกลับยังกล้าสร้างปัญหาขึ้นมาอีก!” ขณะกล่าวเช่นนั้น แอมโบรสไม่สามารถระงับความโกรธภายในใจเอาไว้ได้ เขาจ้องไปที่แดร์ริลด้วยความเคียดแค้นและพูดต่อว่า “คุณอวดดี และเย่อหยิ่งเกินไป! อย่าคิดว่าคุณจะมีชีวิตรอดออกไปจากที่นี่ได้!”

ในเวลานั้น แอมโบรสเดินเข้าไปหาแดร์ริลทีละก้าว

ฝูงชนที่ได้เห็นเหตุการณ์ ต่างก็รู้สึกเป็นกังวลแทนแดร์ริลเมื่อได้เห็นเช่นนั้น

“แดร์ริลจะต้องไม่รอดแน่ ๆ…”

“ใช่แล้ว! เด็กคนนั้นเพิ่งจะได้รับตำแหน่งเจ้าชายแห่งทวีปโลกใหม่ แต่ในตอนนี้ แดร์ริลไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงที่จะลุกขึ้นยืนแล้ว แต่เขาก็ยังกล้าทำให้เจ้าชายขุ่นเคือง…”

“เขากำลังรนหาที่ตาย”

ในเวลานั้น แอมโบรสมาหยุดอยู่ตรงหน้าแดร์ริลแล้ว

“ตายซะ แดร์ริล!” แอมโบรสกล่าวอย่างเย็นชาขณะยกมือขึ้นเพื่อกระตุ้นพลังภายในอันรุนแรงออกจากร่างกายของเขา

“อย่าคิดว่านายจะทำอะไรพี่ชายของฉันได้!”