บทที่ 155

โอ้ ใช่ แดร์ริลสร้างกระท่อมใบไม้เพียงแค่หลังเดียว พวกเธอทั้งหมดจะอยู่ยังไง?

อีวอนและลิลี่พลันรู้สึกฉงน

แดร์ริลหัวเราะและกล่าว "มันไม่ง่ายที่จะสร้างสักหลังขึ้นมา อีกอย่าง คืนนี้ก็หนาวเย็น เราจะแบ่งปันความอบอุ่นกันได้หากอยู่ใกล้กัน พวกคุณไม่เห็นด้วยเหรอ?"

ฮ่าฮ่า จะมีเทพธิดาถึงสองคนใช้เวลายามราตรีกับเขา เขาจะสร้างกระท่อมอีกหลังทำไม?

ลิลี่หน้าแดง "นายอยากจะนอนอยู่ระหว่างพวกเราใช่ไหม? อย่าแม้แต่จะคิดเชียว!" จากนั้นเธอก็ดึงอีวอนไปแล้วกล่าว "เราเข้าไปพักกันเถอะ"

ลิลี่ตะโกนเมื่อพวกเธอเข้าไปในกระท่อม "แดร์ริล ได้โปรดเฝ้าข้างนอกกระท่อมด้วย นายเก่งที่สุด!"

ลิลี่ถึงกับตัวสั่นเมื่อพูโแบบนั้น เธอไม่เคยอ่อนโยนกับแดร์ริลแบบนี้มาก่อน

"คุณ… คุณจะทิ้งผมไว้ข้างนอก?" แดร์ริลขอร้องในขณะที่ลิลี่เพียงหัวเราะออกมา "นายเข้ามาไม่ได้เพราะว่าอีวอนยังโสดอยู่"

เฮ้อ! แดร์ริลจุดบุหรี่แล้วหลับตาลง

แดร์ริลตื่นขึ้นมาเพราะความหนาวโดยที่ไม่รู้เวลา เขาเพียงได้ยินเสียงหายใจของสตรีด้านในและถึงกับกลืนน้ำลาย

แดร์ริลคิด 'พวกเธอหลับอยู่รึเปล่า? ฉันควรแอบดูไหม? ไม่ทำอะไร ก็แค่แอบดูนี่ ใช่ไหม?'

ในขณะที่แดร์ริลกำลังจะคลานเข้าไปในกระท่อมใบไม้ เสียงดังรุนแรงก็ดังออกมาจากที่ไหนสักแห่ง

"ตูม!"

เสียงดังเหมือนระเบิดดูเหมือนจะดังมาจากทางที่ถ้ำตั้งอยู่!

ลิลี่และอีวอนตื่นขึ้นจากเสียงดังนั้นเช่นกัน พวกเธอคลานออกมาจากกระท่อมใบไม้ ดูงุนงงและไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้น

"มีบางอย่างเกิดขึ้นที่ถ้ำ พวกคุณทั้งคู่อยู่นี่ อย่าไปไหน" แดร์ริลบอกพวกเธอ ก่อนที่เขาจะรีบมุ่งหน้าไปที่ถ้ำ

สตรีทั้งสองนางต่างตะลึงในขณะที่มองเขาจากไป

มันเป็นเหมือนที่แดร์ริลได้ทํานายไว้ก่อนหน้า! ถ้ำนั้นไม่ปลอดภัย! เขาทำนายอนาคตได้ยังไง?