บทที่ 1559

เมื่อได้เห็นว่าอีเวตต์กำลังจะจากไปพร้อมกับแดร์ริล จักรพรรดินีก็ขมวดคิ้วขณะตะโกนเรียกลูกสาวของเธอ “ถ้าหากว่าเจ้าไปกับเขาแล้วใครจะดูแลข้า? เจ้าควรจะอยู่กับข้าที่นี่!”

จักรพรรดินีจ้องมองแดร์ริลอย่างเหยียดหยามเมื่อเธอกล่าวเช่นนั้น

‘เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นเจ้าชายพระราชสวามีที่คู่ควรกับลูกสาวของข้างั้นรึ? เจ้าไม่คู่ควรกับลูกสาวของข้าเลยส้กนิด!'

“ท่านแม่!”

อีเวตต์กระทืบเท้าด้วยความโกรธขณะพูดขึ้นอย่างกระวนกระวายว่า ”บนเกาะแห่งนี้ไม่มีผู้คนอาศัยอยู่ ท่านแม่จะปลอดภัย"

จักรพรรดินีแสดงท่าทีไม่พึงพอใจ แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่ได้พูดอะไร

เฮ้อ…

“คุณอยู่ดูแลแม่ของคุณที่นี่เถอะ เดี๋ยวผมไปจับปลาเอง” แดร์ริลยิ้มอย่างขมขื่นขณะกล่าวเช่นนั้น

แดร์ริลขยิบตาให้อีเวตต์เพื่อบอกเธอว่าอย่างเป็นกังวล จากนั้นเขาก็เดินออกจากถ้ำไปทันที

เมื่อมาถึงยังชายหาด แดร์ริลก็ใช้ง้าวสวรรค์ของเขาแทงปลาที่เวียนว่ายอยู่ในทะเล

เมื่อจับปลาได้เพียงพอแล้ว แดร์ริลก็กลับไปที่ถ้ำ เขาได้เห็นว่าอีเวตต์กำลังก่อกองไฟอย่างตั้งใจ

ถึงแม้ว่าอีเวตต์จะเป็นเจ้าหญิงผู้สูงส่ง แต่เธอก็เคยได้เรียนรู้การทำอาหารมาก่อน ดังนั้นเธอจึงช่วยเหลือแดร์ริลทำอาหารได้เป็นอย่างดี

แดร์ริลมักจะนำเครื่องปรุงติดตัวไปด้วยเสมอเมื่อเขาต้องออกเดินทาง เขาเริ่มทำเช่นนั้นตั้งแต่ที่เขาได้พบกับจีเวล สาวน้อยที่อาสาเป็นสาวรับใช้ของเขา

ในระหว่างทำอาหาร แดร์ริลและอีเวตต์ หัวเราะและพูดคุยกันอย่างร่าเริง พวกเขาดูราวกับคู่สามีภรรยาที่หวานชื่น

แม้ว่าบรรยากาศจะผ่อนคลายและเงียบสงบ แต่จักรพรรดินีก็ไม่ได้รู้สึกมีความสุขเลยแม้แต่น้อยเมื่อได้เห็นพวกเขากะหนุงกะหนิงกัน

ยิ่งจักรพรรดินีเห็นลูกสาวของเธอสนิทสนมกับชายผู้นั้นมากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งรู้สึกไม่พอใจมากขึ้นเท่านั้น

“ฝ่าบาท!”

หลังจากที่พวกเขาย่างปลาสุกแล้ว แดร์ริลก็ยื่นปลาย่างที่เสียบด้วยกิ่งไม้ให้กับจักรพรรดินีด้วยรอยยิ้มและพูดขึ้นว่า “ลองชิมฝีมือการทำอาหารของกระหม่อมดูสิครับ”