บทที่ 1561

จักรพรรดินีคิดว่าแดร์ริลจงใจพูดแบบนั้นเพื่อทำให้เธอโกรธ

"ได้!”

อีเวตต์ส่ายหน้าขณะหัวเราะเบา ๆ เธอเดินเข้าไปหาแดร์ริลและผลักเขาออกจากถ้ำ “ออกไปได้แล้วแดร์ริล คุณจะล้อเล่นกับแม่ของฉันเช่นนั้นได้ยังไง?” เธอลดเสียงของเธอลงเพื่อไม่ให้จักรพรรดินีได้ยิน

จักรพรรดินีเองก็คิดว่าแดร์ริลจงใจพูดจาล้อเล่นกับเธอ

อีเวตต์ดูมีเสน่ห์อย่างสุดจะพรรณนาเมื่อเธอโกรธ แดร์ริลอยากจะดึงเธอเข้ามาในอ้อมกอดและจูบเธอ แต่เขาก็ต้องรั้งตัวเองเอาไว้

“ก็ได้ ก็ได้! ผมจะไม่พูดอะไรอีก ผมไปก่อนล่ะ!” แดร์ริลตอบอีเวตต์ด้วยรอยยิ้ม

แดร์ริลมุ่งหน้าไปในทุ่งหญ้าที่อยู่ห่างจากถ้ำไม่ไกล จากนั้นเขาก็นั่งขัดสมาธิ

เฮ้อ…

เมื่อแดร์ริลเดินจากไปแล้ว อีเวตต์ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกและกลับเข้าไปพักผ่อนภายในที่ถ้ำ

ท้องฟ้ายามค่ำคืนบนเกาะร้างเต็มไปด้วยดวงดาวที่ส่องสว่างไสว ในขณะที่เสียงคลื่นกระทบฝั่งให้ความรู้สึกที่สงบและผ่อนคลาย

อย่างไรก็ตาม แดร์ริลไม่มีอารมณ์เพลิดเพลินไปกับความเงียบสงบ เขากำลังฟื้นฟูกำลังภายใน ในขณะที่พยายามสัมผัสการเคลื่อนไหวของสัตว์วิเศษดุร้าย

ถึงแม้ว่าแดร์ริลจะไม่เห็นการปรากฏตัวของสัตว์วิเศษดุร้าย แต่เขาก็สัมผัสได้ว่ามันอยู่ไม่ไกลจากถ้ำ

ผ่านไปครู่หนึ่ง แดร์ริลก็ได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวเบา ๆ

เสียงของสัตว์วิเศษดุร้ายดังขึ้นจากปากทางเข้าถ้ำ

ในที่สุดมันก็ปรากฏตัว!

แดร์ริลลืมตาขึ้นอย่างรวดเร็ว วินาทีต่อมา เขาก็ต้องตกใจเมื่อได้เห็นเงาดำขนาดใหญ่กำลังพุ่งเข้าไปในถ้ำ!

สัตว์วิเศษดุร้ายมีผิวหนังหยาบและไม่มีขนแม้แต่เส้นเดียว ผิวหนังของมันเป็นสีฟ้าที่ดูแวววาวราวกับปะการัง มันดูเหมือนแมวน้ำยักษ์ แต่มีขนาดใหญ่กว่าแมวน้ำหลายเท่า โดยมีความสูงประมาณสามเมตรและมีความยาวมากกว่าห้าเมตร!

เห็นได้ชัดว่ามันคือ อสูรแห่งท้องทะเล!