บทที่ 1570

แม้ว่าเถาอู้ตัวน้อยของสโลนจะทรงพลังแต่มันก็ไม่สามารถจัดการกับผู้บ่มเพาะที่แข็งแกร่งของพระราชวังแห่งโลกใหม่ได้ทั้งหมด ร่างกายของเถาอู้ตัวน้อยได้รับบาดเจ็บหลายที่จนมีเลือดไหลออกมาไม่หยุด!

พรืด!

เมื่อเห็นว่าเถาอู้ตัวน้อยได้รับบาดเจ็บสาหัส สโลนจึงรีบดึงเถาอู้ตัวน้อยกลับมาทันที ในขณะที่ราชองครักษ์ใช้โอกาสนี้พุ่งไปข้างหน้าและปัดดาบซุยถังในมือของสโลนออก

แกร๊ง!

ในขณะเดียวกัน ฟลอเรียนก็ใช้โอกาสนี้พุ่งเข้าสกัดจุดของสโลนอย่างรวดเร็ว

ร่างกายของสโลนสั่นสะท้านเมื่อเธอไม่สามารถตอบโต้ได้ทันเวลา

บัดซบ!

จากนั้นราชองครักษ์หลายคนก็พุ่งไปข้างหน้าและจับตัวเธอมัดเอาไว้

"คุณดาร์บี้”

ในเวลานั้น ราชองครักษ์คนหนึ่งก็เดินเข้ามาและถามขึ้นว่า “เราควรจะจับเธอไปขังเอาไว้ด้วยหรือเปล่า?”

“ไม่ต้อง!”

จากนั้นฟลอเรียนก็หันมองไปที่สโลนและแสร้งทำเป็นกล่าวอย่างชอบธรรมว่า “ในฐานะอดีตแม่ทัพหญิงผู้กล้าหาญ เธอจะต้องรู้ว่าแดร์ริลซ่อนตัวอยู่ที่ไหน พาเธอไปที่ห้องของฉัน ฉันจะสอบปากคำเธอเอง!”

จากนั้นฟลอเรียนก็เดินเข้าไปใกล้สโลน เขาโน้มตัวลงและกระซิบเบา ๆ ที่ข้างหูของเธอว่า “สโลนผู้งดงาม ผมจะให้โอกาสคุณเป็นครั้งสุดท้าย ร่วมมือกับผมและยอมรับใช้จักรพรรดิ จะดีแค่ไหนถ้าหากว่าเราสองคนสนับสนุนซึ่งกันและกัน และพวกเราก็จะยิ่งใหญ่ด้วยพร้อมกัน…"

"ถุย!"

สโลนถ่มน้ำลายออกมาด้วยใบหน้าที่เย็นชาและดูมุ่งมั่น

เธอยอมตายเสียดีกว่า!

ฟลอเรียนจ้องมองเธออย่างเย้ยหยันขณะยกมือขึ้น “พาตัวเธอไป!”

ฟลอเรียนเหลือบมองเรือนร่างของสโลนด้วยความตื่นเต้นขณะออกคำสั่ง

ฟลอเรียนหัวเราะเบา ๆ

'สโลน ในเมื่อฉันให้โอกาสเธอแล้วแต่เธอปฏิเสธที่จะรับมันก็อย่ามาหาว่าฉันหยาบคาย!'

ฟลอเรียนหลงใหลในความงดงามของสโลนตั้งแต่ที่เขาเริ่มรับใช้จักรพรรดิแห่งโลกใหม่คนก่อน สโลนเป็นเทพีแห่งสงครามผู้มีชื่อเสียงในทวีปโลกใหม่ ดังนั้นเขาจึงไม่เคยกล้าพอที่จะทำอะไรเธอไม่ว่าเขาจะโหยหาเธอมากเพียงใดก็ตาม