บทที่ 1572

“เอ่อ…พี่สาว ไม่สิ น้องสาวนางฟ้า ถ้าหากไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวก่อน” เมื่อกล่าวจบ แดร์ริลก็หันหลังและเดินจากไปอย่างสุภาพ

ในตอนแรก แดร์ริลต้องการเรียกผู้หญิงคนนั้นว่ารุ่นพี่ แต่เขาคิดว่ามันไม่เหมาะสม ดังนั้นเขาจึงเรียกเธอว่าน้องสาวนางฟ้าแทน

พรึบ!

หลังจากที่แดร์ริลเดินออกไปได้เพียงสองก้าว สาวงามในชุดยาวสีม่วงก็เอื้อมมือไปจับที่ข้อมือของเขา จากนั้นเธอก็คว้าเขาขึ้นมาและลอยไปสู่ทะเลทันที

แดร์ริลทั้งตกใจและโกรธ เธอสกัดพลังภายในของเขาเอาไว้ ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถทำอะไรได้!

“น้องสาวตัวน้อย คุณกำลังจะทำอะไร? ผมเป็นแค่ชาวประมงได้โปรดอย่าฆ่าผมเลย!”

แดร์ริลแสร้งทำเป็นตะโกนออกมาด้วยความตื่นตระหนก

สาวงามในชุดสีม่วงตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉยว่า “ไม่ต้องกลัว ฉันไม่ได้จะฆ่าคุณ”

‘ถ้าหากว่าเธอไม่ได้จะฆ่าฉัน แล้วเธอจะจับฉันไปทำไม?’

แดร์ริลพึมพำอยู่ภายในใจขณะที่เขาถูกพาไปยังชายหาด ในเวลานั้น ดวงตาของเขาเบิกกว้างเพราะความตกตะลึงเมื่อได้เห็นฉากตรงหน้า

เ-ี้ย!

แดร์ริลยกมือขึ้นขยี้ตาเพื่อมองดูฉากตรงหน้าให้ชัดเจน

มีเรือหลายพันลำกำลังเทียบท่าอยู่ที่ชายหาดตรงหน้าเขา!

ใช่แล้ว! มีเรือหลายพันลำอยู่ที่นั่น!

ผู้คนนับหมื่นยืนเรียงแถวกันอย่างเป็นระเบียบอยู่บนเรือแต่ละลำ! และพวกเขาก็อยู่ในชุดเครื่องแบบที่มีทั้งสีทอง สีเขียว สีแดง สีน้ำเงิน และสีเหลือง!

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเป็นสาวกของนิกายใดนิกายหนึ่ง!

'ว่าแต่คนเหล่านั้นมาจากคือนิกายอะไร?'

แดร์ริลรู้สึกประหลาดใจเมื่อได้เห็นเช่นนั้น

นิกายใดที่จะมีเรือหลายพันลำและสาวกนับหมื่นเช่นนี้?

สาวงามในชุดสีม่วงพาแดร์ริลมุ่งหน้าไปที่เรือลำใหญ่

เรือลำนั้นดูกว้างใหญ่มากกว่าเรือลำอื่น สาวกหลายสิบคนยืนอยู่ทั้งสองฝั่งที่บนดาดฟ้าอย่างเป็นระเบียบ พวกเขาแต่ละคนมีดาบยาวอยู่ในมือ

"ท่านปรมาจารย์หญิง!"

เมื่อพวกเขามาหยุดอยู่บนเรือ เหล่าสาวกต่างก็รีบคุกเข่าลงตรงหน้าสาวงามในชุดสีม่วงทันที