บทที่ 1576

“ดาร์เรน!”

ฮาร์วีย์ตะคอกใส่แดร์ริลขณะที่เขาพึมพำอยู่ภายในใจ “มันจะมากเกินไปแล้ว! การที่ปรมาจารย์หญิงของพวกเรายอมรับนายเป็นสาวกนั่นก็ถือเป็นพรอันประเสริฐแล้ว แต่นายยังกล้าขอพาครอบครัวไปกับพวกเราอีก! นายคิดว่านิกายเมธาสวรรค์ของพวกเราเป็นโรงเตี๊ยมหรือไง?”

‘ฉันอุตส่าห์ไม่ใส่ใจเขา แต่เขากลับไม่เลิกรังควานฉัน!’

แดร์ริลพยายามสุด ๆ ที่จะไม่ระเบิดความโกรธออกมา เขาไม่ใส่ใจขณะจ้องมองไปที่ไดอาน่าเพื่อรอคำตอบจากเธอ

“ถ้าอย่างนั้น…” ไดอาน่าครุ่นคิดอยู่หลายวินาทีก่อนจะหันไปหาฮาร์วีย์และพูดขึ้นว่า “คุณตามดาร์เรนไปรับภรรยาและแม่ยายของเขาที”

ไดอาน่าปฏิเสธที่จะยอมรับความจริงว่าแดร์ริลแต่งงานแล้ว เนื่องจากนิกายเมธาสวรรค์มีกฎที่เข้มงวด เพราะพวกเขาต้องการทำให้สาวกของพวกเขามีสมาธิในการฝึกฝน โดยไร้ซึ่งความกังวลเกี่ยวกับครอบครัวของพวกเขา

พวกเขาจะไม่ยอมรับแดร์ริลเป็นสาวกเพราะว่าเขามีภรรยาแล้ว อย่างไรก็ตาม ไดอาน่าได้ยอมรับเขาเป็นสาวกแล้ว ดังนั้นเธอจึงยอมให้เขาพาครอบครัวของเขาไปด้วย

อะไรนะ?

'ปรมาจารย์หญิงบอกให้ฉันตามเจ้าหมอนี่ไปรับภรรยาและแม่ยายของเขาเนี่ยนะ?'

สีหน้าของฮาร์วีย์เปลี่ยนไปทันทีที่ได้ยินคำพูดของไดอาน่า เขาไม่เต็มใจทำเช่นนั้น ดังนั้นเขาจึงตะโกนขึ้นว่า "ผมไม่อยากไป!"

ฮาร์วีย์เป็นผู้อาวุโสของดินแดนพฤกษาสวรรค์ ดังนั้นเขาจึงคิดว่า มันเป็นเรื่องที่น่าอับอาย ถ้าหากว่าเขาจะต้องตามชาวประมงผู้นี้ไปรับสมาชิกในครอบครัว!

ใบหน้าของไดอาน่าเปลี่ยนเป็นเศร้าหมองเมื่อได้ยินเช่นนั้น เธอเหลียวมองฮาร์วีย์ด้วยใบหน้าที่เย็นชา

ฮาร์วีย์ยกมือขึ้นปิดปากด้วยร่างที่สั่นเทา

ฮาร์วีย์เป็นผู้อาวุโสในดินแดนพฤกษาสวรรค์ ด้วยความสามารถของเขา ไดอาน่าจึงรู้สึกชื่นชมเขาจนทำให้เขากลายเป็นคนเย่อหยิ่งต่อหน้าสาวกคนอื่น ๆ แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังเชื่อฟังเธอเสมอ

เฮ้อ…

แดร์ริลถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาหันมองไปที่ไดอาน่าและพูดขึ้นว่า "ท่านปรมาจารย์หญิง ผมไปคนเดียวได้ ผมจะรีบพาพวกเขากลับมาที่นี่”

เป็นการดีที่สุดถ้าฮาร์วีย์จะไม่ไปกับเขา อีเวตต์และจักรพรรดินีไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ดังนั้นตัวตนของพวกเขาอาจจะถูกเปิดเผยถ้าหากว่าฮาร์วีย์ตามเขาไป!