บทที่ 1582

“เป็นชาวประมงยังไงก็ยังเป็นชาวประมงอยู่วันยังค่ำ! แต่เขากลับกล้าใช้กลอุบายหลอกเด็กเช่นนั้นได้อย่างไร? เขากำลังจะทำให้ดินแดนพฤกษาสวรรค์ของพวกเรากลายเป็นตัวตลกสำหรับดินแดนอื่น ๆ…”

ฝูงชนยังคงดูถูกเหยียดหยามเขาต่อไป

พวกเขาต่างก็คิดว่าทักษะของแดร์ริลใช้ไม่ได้ผล

ไดอาน่าพยักหน้าอย่างสุขุม เธอเองก็ไม่คิดว่าสาวกที่เธอเพิ่งจะรับเข้ามานั้นจะรู้ทักษะมากมาย

แดร์ริลไม่สนใจเคำเยาะเย้ยของฝูงชน ขณะจ้องมองไปที่มหาสมุทรและเลียนแบบเสียงปลากระดี่มังกรต่อไป

"เฮ้!"

ฮาร์วีย์ทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “ถอยออกไป! เลิกทำให้ดินแดนพฤกษาสวรรค์อับอายขายขี้หน้าได้แล้ว!”

ฮาร์วีย์ยื่นมือไปดึงตัวแดร์ริลกลับมาทันที

ดินแดนมัจฉาเหมกำลังหัวเราะเยาะดินแดนพฤกษาสวรรค์ แต่แดร์ริลก็ยังคงเล่นตลกต่อไปไม่เลิก!

พรึบ! พรึบ! พรึบ!

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่มือของฮาร์วีย์จะสัมผัสโดนตัวแดร์ริล พื้นผิวน้ำทะเลก็สาดกระเซ็นขึ้นมาทันที!

“ดูปลากระดี่มังกรพวกนั้นสิ!”

“ดูสิ! พวกมันกำลังจะกระโดดขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือ!”

"หรือว่าดาร์เรนจะเรียกปลากระดี่มังกรพวกนั้นขึ้นมาได้จริง ๆ?”

เมื่อฮาร์วีย์ได้ยินเช่นนั้น เขาก็รีบหันมองตามสาวกไปทันที วินาทีต่อมา ร่างของเขาก็สั่นเทาเพราะความตกตะลึงเมื่อได้เห็นภาพตรงหน้า

ฝูงปลากระดี่มังกรนับพันตัวกำลังว่ายเข้ามาที่เรือของดินแดนพฤกษาสวรรค์!

กลั้ก! กลั้ก! กลั้ก!

แดร์ริลยังคงใช้ทักษะการพากย์เสียงต่อไป