บทที่ 1585

ชายผู้นั้นดูเฉลียวฉลาด ดังนั้นเขาควรจะอยู่บนเรือของตัวเองและไม่ก้าวก่ายผู้อื่น แต่เขากลับขึ้นไปบนเรือของดินแดนมัจฉาเหมเช่นนั้น เขากำลังล้ำเส้น!

สาวกของดินแดนมัจฉาเหมยังคงตะโกนขึ้นอย่างต่อเนื่อง

“ไม่ได้ยินหรือยังไง?”

“ลงไปจากเรือของพวกเราเดี๋ยวนี้!”

“เขาต้องเป็นสาวกใหม่ของดินแดนพฤกษาสวรรค์แน่ ๆ”

แดร์ริลไม่สนใจสายตาของฝูงชนขณะหันมองอลันด้วยรอยยิ้ม “คุณต้องเป็นปรมาจารย์อลันใช่ไหม? การแข่งขันนี้มีความสำคัญต่อดินแดนพฤกษาสวรรค์มาก เพราะเราไม่สามารถยอมให้ปรมาจารย์หญิงของพวกเรารินน้ำชาให้กับคุณได้ คุณจะต้องแพ้การแข่งขันอย่างแน่นอน”

จากนั้นแดร์ริลก็ใช้ทักษะการพากย์เสียงเพื่อส่งสัญญาณไปยังปลากระดี่มังกร เขาต้องใช้พลังภายในของเขาไปมากในการใช้ทักษะการพากย์เสียงเพื่อให้เสียงนั้นกระจายออกไปในรัศมีมากกว่า 500 กิโลเมตร

เมื่อเป็นเช่นนั้น ปลากระดี่มังกรที่อยู่รายรอบจึงหนีออกไปทันที!

อะไรกัน? สาวกคนใหม่กำลังยั่วยุอลัน! นี่เขากำลังรนหาที่ตายชัด ๆ !

สาวกของดินแดนทั้งสองต่างก็ตกตะลึง

ในขณะที่ดอนน่าและสาวกของดินแดนพฤกษาสวรรค์ต่างก็เป็นห่วงแดร์ริล

เห็นได้ชัดว่าสาวกคนใหม่ไม่เกรงกลัวอลันเอาเสียเลย เขาเหมือนลูกวัวแรกเกิดที่ไม่กลัวเสือ อลันเป็นถึงปรมาจารย์ดินแดนมัจฉาเหม แต่เขากล้าพูดเช่นนั้นกับอลันได้อย่างไร?

สาวกคนใหม่ผู้นั้นทั้งโง่และหยิ่งผยอง!

ไดอาน่าขมวดคิ้วขณะจ้องมองแดร์ริลด้วยสีหน้าที่รู้สึกขัดแย้ง

เธอรู้ว่าสาวกคนใหม่ของเธอเป็นคนมีความสามารถ แต่เขากลับกล้าพูดจาเช่นนั้นกับปรมาจารย์ของดินแดนมัจฉาเหมได้อย่างไร?

“ให้ตายเถอะ!”

ใบหน้าของอลันมืดลงในทันใด “นายก็รู้ว่าฉันเป็นใคร แต่นายยังกล้าปากดีกับฉันอยู่อีก! ในเมื่อนายกล้าทำตัวหยาบคายกับฉัน ดังนั้นในนามของปรมาจารย์ดินแดนมัจฉาเหม ฉันจะสั่งสอนนายเอง!”

ฟึบ!

จากนั้น อลันก็กระโดดไปข้างหน้าและพุ่งเข้าหาแดร์ริลทันที

เพียะ!

วินาทีต่อมา อลันก็ตบหน้าแดร์ริลอย่างรุนแรง!

อลันเป็นเทพยุทธ์ ดังนั้นเขาจึงว่องไวและรวดเร็วจนแดร์ริลไม่สามารถตอบสนองได้ทันเวลา