บทที่ 1595

‘ดาร์เรนตายแล้วงั้นเหรอ? ไม่จริงใช่ไหม?'

ถึงแม้ว่าดอนน่าจะรู้จักเขาได้เพียงวันเดียว แต่เธอก็สัมผัสได้ว่าดาร์เรนเป็นคนที่มีจิตใจดีและมีความสามารถ

ดาร์เรนยังไม่ได้สอนทักษะการพากย์เสียงให้กับเธอเลย แล้วเขาจะตายแบบนั้นได้อย่างไร?

"ท่านปรมาจารย์หญิง!" ดอนน่าหันมองไปที่ไดอาน่าอย่างเป็นกังวล “ได้โปรดช่วยดาร์เรนด้วย”

ราชาปลากระดี่มังกรเป็นสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลัง แล้วดอนน่าจะเป็นคู่ต่อสู้ที่เหมาะสมของมันได้อย่างไร?

ในเวลานั้น มีเพียงปรมาจารย์หญิงของเธอเท่านั้นที่จะสามารถช่วยดาร์เรนได้

เฮ้อ!

ไดอาน่าหันมองไปที่มหาสมุทรอันเงียบสงบ จากนั้นเธอก็ส่ายหน้าและถอนหายใจอย่างสิ้นหวัง “ดาร์เรนได้เดิมพันกับดินแดนมัจฉาเหม ดังนั้น มันคงจะไม่ยุติธรรมถ้าหากว่าฉันจะเข้าไปยุ่งกับเรื่องนี้ และที่สำคัญราชาปลากระดี่มังกรก็ทรงพลังมาก ฉันอาจจะไม่สามารถเอาชนะมันได้ถ้าฉันลงไปในใต้มหาสมุทร”

ใบหน้าของไดอาน่าดูสงบนิ่ง แต่ภายในใจเธอเองก็รู้สึกผิดเช่นกัน

ดาร์เรน ดาร์บี้เป็นคนดีและจริงใจ แต่เขาเย่อหยิ่งเกินไป ถ้าทำได้ ไดอาน่าจะไม่ยอมปล่อยให้ดาร์เรนเดิมพันกับดินแดนมัจฉาเหมเด็ดขาด

ดอนน่ากระทืบเท้าอย่างเป็นกังวล จากนั้นเธอก็หันมองไปที่ฮาร์วีย์และพูดขึ้นว่า “พี่อาวุโส ได้โปรดช่วยลงไปดูเขาในทะเลหน่อย”

ดอนน่าว่ายน้ำไม่เป็น ไม่อย่างนั้นเธอคงจะกระโดดลงไปในทะเลเองแล้ว

ฮาร์วีย์ยิ้มอย่างขมขื่นและแสร้งทำเป็นเจ็บปวด “ฉันเข้าใจว่าเธอเป็นห่วงเขา แต่เขาเป็นคนวางเดิมพันกับดินแดนมัจฉาเหมเอง แล้วจะโทษใครได้อีก? และที่สำคัญราชาปลากระดี่มังกรนั้นทรงพลังมาก ถ้าหากฉันลงไปแล้วไม่สามารถเอาชนะมันได้ล่ะ?”

ทว่าฮาร์วีย์กลับรู้สึกยินดีอยู่ภายในใจ ชายผู้นั้นเพิ่งจะเข้าร่วมนิกายของพวกเขา แต่เขากลับพยายามดึงดูดความสนใจของดินแดนทั้งห้าเช่นนั้น เขาสมควรตาย!

ดอนน่าไม่สามารถกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้อีก “ได้โปรดอย่าตายนะดาร์เรน!”

ในเวลานั้น รัสเซลเองก็ถอนหายใจอย่างหมดหนทางเช่นกัน “ดูเหมือนว่าสาวกของดินแดนพฤกษาสวรรค์จะไม่กลับขึ้นมาแล้ว”

“ใครบอกว่าผมจะไม่กลับขึ้นมาล่ะ?”

ทันใดนั้นเสียงหัวเราะเยาะก็ดังก้องมาจากที่ไหนสักแห่งในบริเวณใกล้เคียง

พรึบ!