บทที่ 1605

เด็กน้อยเช่นนี้กล้าดีอย่างไรมาต่อปากต่อคำกับเธอ รนหาที่ตายชัด ๆ

จีเวลส่ายหน้าด้วยท่าทีมุ่งมั่น “อย่าคิดจะทำร้ายพี่เดบร้านะ ตราบใดที่ฉันยังอยู่!”

จากนั้นจีเวลก็จ้องมองเมแกน “ผู้หญิงเลวร้ายอย่างเธอทำเรื่องชั่ว ๆ มากมายต่อแดร์ริล เธอใส่ความเขาโดยบอกว่าเขาฆ่าประมุขสำนักภูเขาฮัว ผู้หญิงเลว ๆ อย่างเธอควรตาย…”

เพียะ

เมแกนรีบเดินเข้าไปและตบจีเวลอย่างแรงที่หน้าก่อนที่เธอจะพูดจบ

“สารเลว กล้าดียังไงมาพูดกับฉันแบบนี้! ไม่มีมารยาท!” เมแกนพูดเสียงเย็น เธอรู้สึกว่าตบฉาดนี้ไม่ได้ช่วยระบายโทสะของเธอเลย ดังนั้นเธอจึงตบจีเวลอีกหลายครั้ง โดยแต่ละครั้งแรงขึ้นเรื่อย ๆ

เพียะ เพียะ เพียะ

เสียงตบสนั่นดังต่อเนื่องไม่หยุด

แล้วจีเวลผู้แสนอ่อนแอจะทนรับไหวได้อย่างไร? ตอนนั้นเลือดก็ไหลออกจากปากของเธอ แข้งขาก็อ่อนแรง แต่เธอก็ยังตะโกนต่อไป “นังผู้หญิงชั่ว! แกสมควรตาย! สมควรตาย!..”

ไม่ใช่แค่เรื่องที่ไม่ช่วยพวกเขาแต่เมแกนยังอยากรังแกเดบร้าด้วย ไม่มีใครที่โหดร้ายเกินเมแกนอีกแล้ว

เมแกนยิ่งฉุนเฉียวเมื่อได้ยินคำพูดพวกนี้นและกระชากผมจีเวลขึ้นมาก่อนที่จะตบเธอแรงกว่าเดิม

“จีเวล…”

“เมแกนนี่เธอตบเด็กผู้หญิง ยังเป็นคนอยู่ไหม?”

“มาเล่นงานฉันสิถ้ากล้า…”

แด๊กซ์ เชสเตอร์ เดบร้าและคนอื่น ๆ ต่างก็ตกใจมากและโมโหจัดเมื่อได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นและพากันตะโกนใส่เมแกน

โดยเฉพาะแด๊กซ์ ที่มีโทสะจนจวนเจียนระเบิด ดวงตาของเขาแดงก่ำ

จีเวลนั้นเป็นเด็กดีน่ารัก แต่เธอต้องโดนเมแกนทำร้าย มันทำให้เขาโมโหมาก

“หึหึ”