บทที่ 1658

ลิลี่ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับแดร์ริลในตอนแรกก็จริง แต่ว่าเธอคิดถึงเขามาก เมื่อเธอได้เห็นว่าอาการบาดเจ็บของเขารุนแรงแค่ไหนเธอก็ไม่สามารถปกปิดความรู้สึกได้อีกต่อไป!

“หนูน้อยลิลี่ ผมไม่.. ไม่เป็นไร” แดร์ริลรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างมากเมื่อเขารับรู้ได้ถึงความห่วงใยของลิลี่จนเขาเกือบร้องไห้ออกมา

ลิลี่ผอมลงไปมาก เขาไม่แน่ใจว่าเธอต้องเจออะไรมาบ้างในช่วงหลายปีที่ผ่านมา มันทำให้เขาใจสลายเมื่อได้เห็นว่าเธอผอมมากแค่ไหน

ตอนนั้นทั้งเวสต์ลีย์และสมาชิกสำนักมุสิกต่างก็พากันตะลึง สมองพวกเขาหมุนติ้ว

“อะไรนะ?”

“เธอเรียกประมุขดาร์บี้ว่าสามีงั้นเหรอ?”

“เธอเป็นภรรยาของประมุขดาร์บี้เหรอ?”

แดร์ริลมองลิลี่ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักและห่วงใย “หนูน้อยลิลี่ ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่? ทำไมคุณถึงมาอยู่กับพวกสำนักมุสิกได้?”

ดวงตาแดร์ริลเต็มไปด้วยความสงสัยเมื่อเขาถาม

“ฉัน…” ลิลี่กัดริมฝีปากอย่างอับอาย เธอก้มหน้าและพูดเสียงเบา “พวกทวงหนี้ไล่ตามฉันเพื่อเอาเงินและก็จับฉันได้ พวกสำนักมุสิกช่วยฉันไว้”

ช่วงไม่กี่นาทีต่อมาเธอก็เล่าให้เขาฟังย่อ ๆ ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง

ดวงตาแดร์ริลแดงก่ำด้วยโทสะเมื่อเขาได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้น

‘พวกตระกูลลินดันอีกแล้ว ลิลี่อยู่ในสภาพที่ย่ำแย่ขนาดนี้แล้วพวกแกยังไม่ยอมปล่อยเธอไปอีก’

แดร์ริลกำหมัดแน่นจนเล็บเกือบจิกเข้าเนื้อ เขาแอบสาบานในใจว่าสักวันเขาจะทำให้พวกตระกูลลินดันหายไปจากโลกนี้แน่นอน