บทที่ 1660

ปัง!

ขณะที่ลิลี่กับแดร์ริลกำลังใช้เวลาร่วมกัน ก็มีเสียงฟ้าผ่าดังก้องบนท้องฟ้าและพื้นดินใต้เท้าก็สั่นสะเทือน พื้นนั้นสั่นไหวแรงมากจนยืนแทบไม่อยู่ เหมือนกับว่าท้องฟ้ากำลังจะถล่มลงมา

‘นี่มันอะไรกัน? แผ่นดินไหวเหรอ?’

แดร์ริลและลิลี่ตกตะลึง พวกเขาต่างก็มองไปทางทิศทางของการสั่นสะเทือน

เวลาเดียวกันนั้น เวสต์ลีย์และคนอื่นต่างก็มองไปบนท้องฟ้าอย่างสงสัย

ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือซึ่งเป็นที่ตั้งของแดนมัชฌิม ก้อนเมฆดูแปลกไป ท้องฟ้าและพื้นดินดูเหมือนจะเปลี่ยนรูปร่าง

หลังจากตะลึงไปสองสามวินาที แดร์ริลก็ตั้งสติได้และอดนิ่วหน้าไม่ได้ “เป็นไปได้ไหมว่าจะมีอาวุธมหาประลัยอีกชิ้นปรากฏขึ้น? มีสุสานของนักรบโบราณถูกค้นพบอีกเหรอ?”

ลิลี่ไม่ได้พูดอะไรเธอทำเพียงกอดแขนแดร์ริลไว้แน่น ดวงตาเต็มไปด้วยความแปลกใจ

จังหวะนั้นเวสต์ลีย์ก็เดินมาดูท่าทางอารมณ์ท่วมท้น “ท่านประมุขดาร์บี้ มีปรากฏการณ์ประหลาด เห็นได้ชัดว่ามีขุมทรัพย์ปรากฏขึ้น จากตำแหน่งน่าจะมาจากทางทวีปแดนมัชฌิม!”

เวสต์ลีย์ประสานหมัดและบอกอย่างจริงใจว่า “ประมุขดาร์บี้ หากว่าคุณต้องการได้โปรดให้ผมได้ตามคุณไปเพื่อตรวจดูด้วยกันเถอะ”

เวสต์ลีย์ดูสิ้นหวังเมื่อเขาพูดประโยคสุดท้ายออกมา

ในอดีต เมื่อมีอาวุธมหาประลัยปรากฏขึ้น สำนักเล็ก ๆ ทั้งหลายแบบสำนักมุสิกไม่มีคุณสมบัติมากพอที่จะเข้าไปสำรวจ แต่ว่าตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วเพราะว่ามีแดร์ริลนำพวกเขาอยู่

แดร์ริลคิดชั่วครู่ก่อนพยักหน้า “ได้! เตรียมตัวให้พร้อม เราจะออกเดินทางทันที”

ถ้าเป็นเมื่อก่อน แดร์ริลไม่มีทางให้สำนักแบบสำนักมุสิกมาร่วมกับเขาแน่ แต่ตอนนี้เขาไม่มีทางเลือก พลังภายในของเขายังฟื้นตัวไม่สมบูรณ์ หากเขาพาเวสต์ลีย์และคนของสำนักไป พวกเขาก็จะช่วยกันได้

ที่สำคัญหนูน้อยลิลี่ต้องมีคนคอยคุ้มกัน

ไม่กี่นาทีต่อมา เวสต์ลีย์ก็รวมคนของสำนักตนเพื่อคุ้มครองแดร์ริลและลิลี่ขณะที่พวกเขามุ่งหน้าไปแดนมัชฌิม