บทที่ 1668

แดร์ริลส่ายหน้าและอดหัวเราะออกมาเบา ๆ ไม่ได้เมื่อได้เห็นควีนนี่เขย่งเท้าเพื่อดูการต่อสู้

เด็กสาวคนนี้โตแล้วแต่ก็ยังนิสัยเหมือนเดิม ชอบที่จะเข้าไปร่วมเวลามีเรื่องสนุกเสมอเลย

ตอนนี้กิเลนไฟยิ่งเกรี้ยวกราดมากขึ้นเมื่อโดนบรรดาผู้บ่มเพาะทั้งหลายโจมตี ทั้งร่างของมันปกคลุมด้วยเปลวไฟสูงนับสิบ ๆ เมตร ท้องฟ้าเหนือสำนักหยาดน้ำฟ่าก็ลุกไหม้ด้วยรังสีความร้อน อาการหนักหน่วงจนหายใจไม่ออก

โฮก โฮก

เสียงคำรามอย่างเดือดดาลดังมาจากกิเลนไฟที่คลุ้มคลั่งไปแล้วอย่างสมบูรณ์ พลังของมันตอนนี้เหมือนจะเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว แม้ว่าผู้บ่มเพาะจากหลายสำนักจะรุมล้อมมันอยู่ แต่ก็ไม่สามารถปราบลงได้ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่จะฆ่ามัน

ไม่นานก็ผ่านไปแล้วครึ่งชั่วโมง ร่างใหญ่โตของกิเลนไฟยังทะยานไปมากลางอากาศและคงท่าทางสูงส่งของมันไว้ได้ แต่ว่าฝ่ายผู้บ่มเพาะต่างก็เริ่มที่จะหมดสภาพแล้ว

“ฮ่าฮ่า…”

จู่ ๆ ก็มีเสียงหัวเราะกึกก้องดังมาจากท้องฟ้าที่ไม่ไกลออกไปนัก ตามด้วยร่างสีแดงเพลิงที่พุ่งทะยานเข้ามาอย่างรวดเร็ว คนนี้มีผมยาวยุ่งเหยิงและมีท่าทางรกรุงรังเหมือนคนป่า แต่ว่าเขานั้นก็ปล่อยกระแสพลังที่แข็งแกร่งออกมา

ซู่หรงนั่นเอง

ขวับ

สายตาทุกคู่ต่างหันไปจับจ้องซู่หรงเมื่อได้รับรู้ถึงพลังมหาศาลของเขา พวกเขาก็พากันตกตะลึง

‘คนนี้ใครกัน? ทำไมถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้?’

“ศิษย์พี่ซู่หรง”

แดร์ริลที่ยืนดูการต่อสู้อยู่ด้านข้างตื่นเต้นดีใจอย่างมากและอดตะโกนเรียกออกมาไม่ได้

ตอนนี้แดร์ริลดีใจจนบรรยายออกมาไม่ได้

การได้พบควีนนี่ที่สำนักหยาดน้ำฟ้าก็เป็นเรื่องแปลกใจที่ไม่ได้คาดคิดแล้ว แต่เขาก็คาดไม่ถึงว่าจะได้พบซู่หรงด้วย

“ฮ่าฮ่า”

ซู่หรงหัวเราะออกมาดังก้องอีกครั้งเมื่อเห็นแดร์ริล เสียงดังชัดเจนของเขาก้องไปทั่วท้องฟ้าเหนือสำนักหยาดน้ำฟ้า “เจ้านั่นเอง ศิษย์น้องแดร์ริล ข้าไม่คิดเลยว่าจะได้พบเจ้า รอก่อนนะ เดี๋ยวเราค่อยมาคุยกันหลังจากที่ข้าจัดการกิเลนไฟนี่แล้ว”

ซู่หรงมองกิเลนไฟด้วยแววตาตื่นเต้นขณะที่พูด