บทที่ 1670

แกนเปลวเพลิงแห่งสวรรค์และน้ำตาเทพธิดายังคงลอยคว้างอยู่กลางอากาศ ขณะที่ผู้บ่มเพาะนับล้านกำลังฆ่ากันอย่างโหดร้ายเพื่อสมบัติทั้งสองชิ้นนี้

แกร๊ง แกร๊ง แกร๊ง

เสียงของอาวุธกระทบกันดังสนั่นไม่หยุดขณะที่มีคนมากมายล้มตายลง นี่มันเป็นการนองเลือดชัด ๆ

เมแกนถือขลุ่ยหยกนางฟ้าไว้ในมือและเริ่มเป่าเบา ๆ เสียงไพเราะของขลุ่ยดังออกมาลอยไปตามลม ใครก็ตามที่ได้ยินเสียงขลุ่ยนี้จะปวดหัวรุนแรง

ขลุ่ยหยกนางฟ้านั้นเป็นอาวุธมหาประลัยที่เมแกนเพิ่งได้ครอบครองซึ่งสามารถกดข่มพลังภายในของผู้อื่นได้ด้วยเสียงของมัน

ผู้บ่มเพาะหลายพันต่างก็ยกมือกุมหัวและล้มลงนอนกับพื้นเพราะความเจ็บปวดแสนสาหัสจากเสียงที่ได้ยิน

เมแกนเปิดริมฝีปากแดงและกล่าวว่า “จักรวาลโลกจงฟัง! ฉันขอสั่งให้ทุกคนช่วยฉันเอาแกนเปลวเพลิงแห่งสวรรค์และน้ำตาเทพธิดามาในฐานะของหัวหน้าพันธมิตร!”

“ครับหัวหน้า” ผู้บ่มเพาะของจักรวาลโลกขานรับพร้อมกัน

ไม่มีใครสังเกตเห็นซู่หรงที่ยืนกำหมัดแน่นอยู่ด้านข้าง

มีความยากลำบากใจบ้างที่ผู้บ่มเพาะอายุนับพันปีอย่างซู่หรงไม่เคยพานพบ? แต่ว่านี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกโกรธเช่นนี้

“ฟู่… ฟู่…” ซู่หรงหอบหายใจเสียงดัง เขาสามารถที่จะฆ่ากิเลนขณะที่กำลังคลุ้มคลั่งได้เมื่อครู่ แต่คิดว่าเขาจะได้แกนเปลวเพลิงแห่งสวรรค์และน้ำตาเทพธิดามาเมื่อมันตาย แต่ว่าเขาไม่คาดคิดว่าเมแกนจะลอบโจมตีเขาตอนที่เขากำลังจะคว้าสมบัติทั้งสองชิ้นไว้

“ไอ้พวกเด็กอมมือ! กล้าดียังไงมาแย่งสมบัติของข้า?” ซู่หรงคำรามอย่างโกรธเกรี้ยวก่อนที่จะกัดฟันทนความเจ็บปสดและใช้พลังออกมาทั้งหมด เขายืนขึ้นทันทีและลดม่านพลังลงก่อนที่จะประสานมือเข้าด้วยกันสร้างก้อนลูกไฟให้ปรากฏขึ้นข้างกาย!

“เปลวเพลิงทุ่งหญ้าคลั่ง”

ซู่หรงร้องกร้าวอย่างเย็นชาเมื่อลูกไฟข้างกายเขาแผ่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว เปลวเพลิงแผ่ขยายไปกว้างนับพันกิโลเมตรในพริบตา มันกลายเป็นทะเลเพลิงเวทสุดลูกหูลูกตา

เปลวเพลิงทุ่งหญ้าคลั่งนั้นเป็นสุดยอดวิชาของซู่หรงที่สามารถทำลายได้ทั้งท้องฟ้าและผืนดิน

ในยามปกติซู่หรงจะไม่ใช้วิชานี้เพราะว่ามันใช้พลังภายในมากเกินไป และพลังภายในของเขาก็ลดลงไปมากหลังจากที่ปล่อยเปลวเพลิงทุ่งหญ้าคลั่งออกไป

“อ๊า”

คนมากมายร้องโหยหวนอย่างทรมานเมื่อโดนเปลวเพลิงทุ่งหญ้าคลั่งและตายลงในทะเลเพลิงนั้น