บทที่ 1686

ขณะที่คิดเช่นนั้น เมแกนก็จ้องแดร์ริลเขม็งและไม่พูดพร่ำทำเพลงอีกต่อไป เธอขยับข้อมือและจับดาบยาวมั่นก่อนที่จะพุ่งเข้าใส่แดร์ริล

ฟุ่บ!

แดร์ริลไม่รีรอ เขาทะยานขึ้นไปบนฟ้าและต่อสู้กับเมแกนอย่างดุเดือด

โอ้!

ฝูงชนต่างจับตามองเหตุการณ์ตรงหน้า

แน่นอนว่าพวกเขาไม่ได้มองแดร์ริล แต่พวกเขาสนใจเมแกน ตอนนี้ทั้งคู่กำลังต่อสู้กันกลางอากาศและร่างงดงามของเมแกนก็ยังคงพริ้วไหวดั่งสายน้ำ พวกผู้ชายที่ยืนอยู่ด้านล่างต่างก็มองเธอจนตาถลน

แม้ว่าเมแกนจะบรรลุขั้นเทพยุทธ์และแดร์ริลนั้นอยู่แค่จักรพรรดิยุทธ์ขั้นห้า แต่แดร์ริลมีเปลวเพลิงเย็นไร้มลทินและพลังงานพิสุทธิ์ดังนั้นเมแกนจึงไม่สามารถเอาชนะแดร์ริลได้แม้ว่าพวกเขาจะต่อสู้กันมาครึ่งชั่วโมงแล้วก็ตาม

เมแกนเริ่มร้อนรนเล็กน้อย เธอตะโกนว่า “แดร์ริล วันนี้ฉันไม่แค่จะพาควีนนี่ไปเท่านั้น แต่ฉันอยากให้นายรู้ไว้ว่า ฉันจะเอาคืนเรื่องที่นายเคยทำกับฉันเมื่อก่อนเป็นสิบเท่า”

ฟู่ว!

ฉับพลันอากาศรอบตัวเมแกนก็เปลี่ยนเป็นเยือกแข็ง ความเย็นเยือกแข็งน่าหวาดหวั่นนั้นไหลบ่าออกมาจากร่างของเธอ

“หัตถ์พลิกสวรรค์!”

เมแกนกล่าวออกมาอย่างเยือกเย็น วินาทีต่อมาท้องฟ้าที่สว่างเจิดจ้าก็มืดครึ้มลง อากาศนั้นเกิดการเปลี่ยนแปลง

มือของเมแกนยังคงเปลี่ยนท่าทางและประสานกันไว้ เธอเหาะเหินผ่านกลุ่มเมฆราวเทพธิดา คนที่ได้มองเห็นต่างก็รู้สึกปลื้มปริ่มจนบอกไม่ถูก แต่ว่ามันก็มาพร้อมกับกลิ่นอายที่กดข่มอย่างน่าสะพรึง

“ผู้หญิงคนนี้พยายามทำอะไรน่ะ?”

“นี่มันวิชาอะไรกัน?”

“กลิ่นอายเข้มข้นมาก”

ตอนนั้นเองหลายคนที่มองขึ้นไปต่างก็เห็นเมแกนที่อยู่ในก้อนเมฆ พวกเขาต่างก็ตกตะลึง

“เวร”