บทที่ 1688

แต่ว่าเมแกนนั้นไม่ได้คิดจะออมมือเลยสักนิด แต่แดร์ริลก็ป้องกันการโจมตีของเธอได้ทั้งหมด

เมแกนร้อนรนเมื่อเห็นว่าเธอไม่สามารถเอาชนะแดร์ริลได้

“แดร์ริล!”

เมแกนยิ้มและมองแดร์ริล เธอบอกว่า “ฉันไม่เข้าใจนายเลยสักนิด พี่น้องของนายกับพวกตระกูลคาร์เตอร์ต่างก็โดนขังอยู่ในคุกที่โลกใหม่ พวกเขาโดนทรมานจนครึ่งเป็นครึ่งตาย แต่ว่านายก็ไม่ยอมไปช่วยพวกเขา นายดันมีเวลามาที่นี่และมาเอาสมบัติของสำนักหยาดน้ำฟ้า”

เมแกนพูดเรื่องนี้ขึ้นมาเพื่อทำให้แดร์ริลไขว้เขว

จากนั้นเธอก็ยกมือขึ้นโจมตีแดร์ริลอีกหน เธอบอกว่า “ฉันจะบอกนายอีกอย่างนะ หลายวันที่ผ่านมาฉันกำจัดทุกคนในจักรวาลโลกที่ใกล้ชิดสนิทสนมกับนายไปแล้ว พวกคนสำนักประตูสุราลัยของนาย ทั้งเฟลิกซ์ เบลคลีย์ แซมสัน ฟาซีและคนอื่น ๆ ฉันขังพวกเขาไว้หมด”

เมแกนพูดเรื่องนี้ขึ้นมาเพื่อปั่นหัวแดร์ริล เมื่อผู้บ่มเพาะต่อสู้กันนั้นพวกเขาต้องใส่ใจกับภาวะอารมณ์ หากว่าอารมณ์มีการกระทบกระเทือน คู่ต่อสู้ก็จะได้โอกาสโจมตี

เมแกนไม่สามารถเอาชนะแดร์ริลได้ ดังนั้นขณะที่การต่อสู้กำลังดุเดือดเธอก็ได้ความคิดเรื่องนี้ขึ้นมา

‘อะไรนะ?’

แดร์ริลอึ้งงันไป เขามองเมแกนอย่างตกตะลึงและมีโทสะ

ผู้หญิงคนนี้เลวทรามมาก เธอกำจัดคนและสำนักที่ใกล้ชิดกับเขาเพราะว่าเรื่องขัดแย้งส่วนตัว คนพวกนั้นเป็นคนดีที่ปราบคนชั่วและคอยผดุงรักษาความดีในโลกนี้

ยิ่งแดร์ริลคิดเรื่องนี้มากแค่ไหน โทสะของเขาก็ยิ่งพุ่งสูงขึ้น

ตอนนั้นแดร์ริลยังไม่รู้ว่าเมแกนเพียงแค่อยากจะยั่วยุเขาเท่านั้น เขาไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้ เขาตกหลุมเข้าเต็มเปา

ฟุ่บ!

เมแกนยิ้มเมื่อได้เห็นสีหน้าโกรธขึ้งของแดร์ริล เธอสามารถจัดการปั่นหัวเขาได้แล้ว เธอขยับข้อมือและขลุ่ยหยกเขียวใสก็ปรากฏขึ้นในมือเธอ

มันคือขลุ่ยหยกนางฟ้าที่เธอได้มาเมื่อไม่กี่วันก่อน