บทที่ 1701

โดน็อกเดินไปตรงบริเวณกลางห้องโถงใหญ่ เขาทาบมือลงตรงอกเพื่อถวายบังคมต่อเจ้าศักดินาเคนนี่ เขายิ้มและพูดว่า “ยินดีสำหรับการขึ้นครองบัลลังก์ด้วยพะยะค่ะ ฝ่าบาท!”

โดน็อกมีน้ำเสียงที่ออกจะสุภาพมาก แต่ท่าทีของเขายังคงแสดงให้เห็นถึงความหยิ่งผยองและอวดดี

เจ้าศักดินาเคนนี่หัวเราะและพยักหน้า เขาพูดว่า “เจ้านี่แสนดีจริง ๆ ที่อุตส่าห์เดินทางเป็นพัน ๆ กิโลเพื่อมาที่นี่และแสดงความยินดีกับข้าในฐานะองคมนตรีของทวีปเวสต์ริงตันอย่างเป็นการส่วนตัว มา ๆ เชิญนั่งลงเถอะ!”

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้ โดน็อกได้นำกองทัพของทวีปเวสต์ริงตันไปต่อสู้ในหลาย ๆ พื้นที่ทั่วทั้งทวีปตะวันออกและตะวันตก เขามีความสามารถทางทหารที่โดดเด่น ซึ่งทำให้เขาได้รับเกียรติยศอย่างสูงในเวสต์ริงตัน เขามีอาวุธศักดิ์สิทธิ์ ขวานแยกนภา และเป็นที่รู้จักกันไปทั่วทั้งเก้าทวีป

ตั้งแต่เขาออกเดินทางเป็นการส่วนตัว เขาได้สร้างชื่อเสียงให้แก่ราชวงศ์โลกใหม่อย่างมาก

“ขอบพระทัยฝ่าบาท!”

โดน็อกไม่ได้รีบนั่งลง แต่เขากลับมองไปที่เจ้าศักดินาเคนนี่ด้วยรอยยิ้มแทน “ฝ่าบาท กระหม่อมมาที่นี่ด้วยสองประการด้วยกัน ประการแรกคือ ในนามของเวสต์ริงตัน กระหม่อมขอแสดงความยินดีกับฝ่าบาทที่ได้เสด็จขึ้นครองราชย์ ในการนี้ กระหม่อมขอมอบสมบัติบางชิ้นจากทั่วทุกมุมโลกให้แก่ท่านเพื่อเป็นสัญลักษณ์แทนความจริงใจจากพวกเรา”

หลังจากนั้น โดน็อกก็ถอนหายใจออกมา ก่อนจะพูดว่า “ประการที่สองก็คือ การเป็นตัวแทนของเวสต์ริงตันในการลงนามในสนธิสัญญากับโลกใหม่ ซึ่งสนธิสัญญาฉบับนี้จะคงอยู่ตลอดไป ในคนรุ่นหลังต่อไปเรื่อย ๆ ทั้งสองทวีปของพวกเราจะช่วยเหลือเกื้อกูลซึ่งกันและกัน เป็นประโยชน์ให้แก่กันและเฉลิมฉลองความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ไปด้วยกัน”

“ดี ดี!”

เจ้าศักดินาเคนนี่หัวเราะและพยักหน้าเห็นด้วยกับข้อเสนอของโดน็อก

สถานการณ์ทางการเมืองของทั้งเก้าทวีปนั้นยังคงคาดเดาไม่ได้ เจ้าศักดินาเคนนี่ผู้ที่เพิ่งขึ้นครองบัลลังก์ต้องการสานสัมพันธ์กับทวีปอื่นอย่างมาก เขาดีใจมาก ๆ เมื่อโดน็อกเสนอพันธไมตรีมา เจ้าศักดินาเคนนี่ยินดีเป็นอย่างยิ่งที่จะเข้าร่วมกับเขา

โว้ว!

ขุนนางพลเรือนและทหารหลายร้อยคนในห้องโถงรู้สึกปลื้มปีติกับข่าวที่น่ายินดีเช่นนี้

ทวีปเวสต์ริงตันนั้นแข็งแกร่งมาก โลกใหม่จะเจริญรุ่งเรืองหลังจากที่พวกเขาลงนามในสนธิสัญญาเพื่อเป็นพันธมิตรกับคู่หู่ทางยุทธศาสตร์ที่แข็งแกร่งเช่นนี้

“แต่!”

โดน็อกยิ้มและพูดว่า “กระหม่อมมีคำขอก่อนที่เราจะลงนามในสนธิสัญญากันพะยะค่ะ!”

“ได้เลย บอกข้ามาสิว่ามันคืออะไร!” เจ้าศักดินาเคนนี่ตอบรับด้วยรอยยิ้มอันอบอุ่น เขาไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้มากมายนัก

เฮ้อ

โดน็อกหายใจเข้าลึก ๆ และฝืนยิ้ม “ก่อนที่เราจะตกลงที่จะเป็นพันธมิตรกันตลอดไป ผมอยากขอให้ฝ่าบาทช่วยส่งคนมาให้พวกเราสักสองสามคน!”

ฮืออ!

ทั่วทั้งห้องโถงเปี่ยมพลังกลับกลายเป็นความเงียบงันทันที สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่โดน็อก

‘เขาพูดว่าอะไรนะ? นี่เขากำลังขอให้ฝ่าบาทส่งคนสองสามคนไปให้เขางั้นเหรอ?’