บทที่ 1704

สี่พี่น้องสโคปเป็นคนพูดมาก พวกเขาไม่สนใจผู้คนมากมายที่อยู่รอบ ๆ ตัวพวกเขาเลยสักนิด และยังคงพูดคุยกันต่อไปอย่างไม่หยุดหย่อน

ใบหน้าอันละเอียดลออของสเตลล่าเปลี่ยนเป็นสีแดงแปร๊ด เธอกระทืบเท้าและบ่นพึมพำ “หุบปากนะ!”

เธอรู้สึกอายกับพี่ชายทั้งสี่คนของเธอ มีคนเยอะแยะอยู่ตรงนั้น แต่พวกเขายังคงพูดในสิ่งที่ไม่ควรพูดอยู่นั่นแหละ

โอ้…

เซลีนขมวดคิ้ว เธอมองเขม็งไปที่แดร์ริลแล้วก็มองไปที่สเตลล่า เธอรู้สึกสับสนอยู่มาก

‘คนพวกนี้เป็นใครกัน?’

‘ทำไมพวกเขาถึงเรียกแดร์ริลว่าน้องเขยล่ะ?’

ในขณะเดียวกันนั้นเอง เมแกนก็ขมวดคิ้วอย่างแรง พร้อมกับมองไปที่สี่พี่น้องสโคปอย่างเย็นยะเยือก

‘ทั้งสี่คนนี้แต่งตัวเหมือนคนบ้านนอก พวกเขาคงไม่เคยเห็นโลกภายนอกเป็นแน่ พวกเขาได้ทำลายหม้อกลั่นโอสถของฉัน พวกเขาวอนหาที่ตายแล้ว!’

“ท่านพี่! เร็วเข้าสิ! แก้มัดให้แดร์ริล!”

สเตลล่าพุ่งตัวเข้าไปหาแดร์ริลหลังจากที่เธอสั่งพี่ชายทั้งสี่คนของเธอแล้ว

สี่พี่น้องทั้งตอบตกลงก่อนที่จะเริ่มลงมือ!

“น้องเขย ข้าจะช่วยเจ้าเอง!”

“ข้าจะทำเอง!”

“ไปให้พ้นเลย ข้าน่ะช่วยชีวิตคนเก่งที่สุดแล้ว!”

“ฝันไปเถอะ! ล่าสุดน้องเขยขอให้เจ้ากลับไปที่วังและช่วยใครสักคน แต่เจ้ากลับช่วยจักรพรรดินีที่รำคาญนั่นมา!”

ในขณะที่พวกเขากำลังทะเลาะกัน สี่พี่น้องก็เดินเข้าไปหาแดร์ริล

ตอนนั้นเมแกนได้ให้สัญญาณ และผู้บ่มเพาะต่างก็ชักดาบออกมาในทันทีและยืนตรงหน้าแดร์ริลเป็นแถวแนวกั้น

สี่พี่น้องหยุดอยู่กับที่ สีหน้าของพวกเขาต่างก็ดูเคร่งขรึม

ฝ่ายตรงข้ามมีคนเป็นจำนวนมาก มันช่างเป็นสถานการณ์ที่ยากจะรับมือ

สเตลล่าเองก็ตื่นตระหนกเช่นกัน พวกเขาไม่เพียงแค่ต้องเผชิญกับคู่ต่อสู้เยอะขนาดนี้ แต่เมแกนยังเป็นผู้บ่มเพาะระดับเทพยุทธอีกด้วย พวกเขามีจำนวนคนมากกว่า มันคงเป็นเรื่องยากสำหรับพวกเขาที่จะช่วยแดร์ริล และพาเขาหนีออกไปได้สำเร็จ