บทที่ 1745

ในขณะนั้นเอง วีนัส สจ๊วตผู้เป็นเจ้าหุบเขาลืมเลือนกำลังนั่งอยู่ในห้องโถงใหญ่ของหุบเขาลืมเลือน เธออยู่ในชุดเดรสยาวสีขาวรัดรูป รูปร่างที่เย้ายวนใจของเธอดูน่าดึงดูดอย่างยิ่ง!

ลูกศิษย์หลายสิบคนยืนอยู่ทั้งสองด้านของห้องโถง พวกเขาดูเศร้าหมอง

“ท่านประมุข!”

จู่ ๆ ก็มีชายคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้องโถงอย่างเร่งรีบ เขามีออร่าที่สง่างามและมีรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา เขาเป็นเพื่อนที่ดีของยูมิ เจมส์ แคนท์!

เจมส์ แคนท์แต่งตัวเหมือนผู้บ่มเพาะทั่วไป แต่จริง ๆ แล้วเขาเป็นสมาชิกของหุบเขาลืมเลือน นอกจากนี้เขายังมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว เขาเป็นหนึ่งในห้าของผู้อาวุโสที่นั่น

“เจมส์!”

เมื่อวีนัสเห็นเขา เธอพูดว่า “ฉันขอให้คุณออกไปข้างนอกและรวบรวมข่าวสารเกี่ยวกับโลกภายนอก คุณพบอะไรบ้าง?”

หุบเขาลืมเลือนต้องการที่จะอยู่เหนือโลกมาโดยตลอดตั้งแต่เมื่อกว่าพันปีที่แล้ว พวกเขาไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์กับโลกภายนอก แต่พวกเขาก็เริ่มเปลี่ยนใจนับตั้งแต่ป้อมปราการอันน่าหลงใหลของเก้าแผ่นดินใหญ่ได้หายไป

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อวีนัสกลายเป็นเจ้าหุบเขา เธอต้องการที่จะขยายและเพิ่มอำนาจของหุบเขาลืมเลือนนี้

วีนัสจึงส่งเจมส์ไปรวบรวมข่าวสารจากแผ่นดินใหญ่มาทั้งหมด

“ท่านเจ้าหุบเขา!” เจมส์หยิบกระดาษขึ้นมา เขาพูดอย่างสุภาพว่า “ผมได้เขียนข่าวที่ผมรวบรวมมาจากแผ่นดินใหญ่ทั้งหมดแล้วครับ!”

จากนั้น เจมส์ก็เดินเข้าไปใกล้ ๆ และพูดด้วยท่าทางลึกลับว่า “ผมพาคนกลับมาด้วย”

“ใคร?” วีนัสขมวดคิ้ว

เจมส์หัวเราะเบา ๆ และปรบมือ

ลูกศิษย์สองคนพาร่างเล็ก ๆ เข้ามาด้วยในทันทีในขณะที่พวกเขาเดินเข้ามาในห้องโถง

ผู้หญิงคนนั้นอยู่ในชุดยาวสีม่วง ผิวของเธอขาวราวกับหิมะ ใบหน้าของเธองดงามราวกับนางฟ้า แต่ออร่าของเธอดูอ่อนแอ

นี่คือเดบร้า!

ยูมิเคยทำให้เดบร้าอับอายขายหน้าในตอนที่พวกเขาอยู่ที่หน่วยควบคุมแห่งโลกใหม่ เจมส์ได้บอกยูมิว่าให้เขาจัดการกับเดบร้าแทน

ในตอนนั้น ยูมินึกอะไรไม่ออก เธอจึงได้ตกลงทำตามคำแนะนำของเจมส์ เธอส่งเดบร้าให้เขา

จากนั้นเจมส์ก็พาแอบเดบร้าออกจากเมืองหลวงกลางดึก เขาไม่ได้หยุดพักเลยในขณะที่เขากลับมายังหุบเขาลืมเลือน

ว้าว!