บทที่ 1760

”เอ่อ…”

ตอนนั้นทั้งจีเซลล์และลาน่ารู้สึกซาบซึ้งใจมาก

เจ้านายใหม่ของพวกเธอใจกว้างมาก นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้พบกันและเขาก็มอบของขวัญล้ำค่าแบบนี้ให้แล้ว

“บอสวอลเตอร์คะ นี่มันมากเกินไปค่ะ” จิเซลล์พูดพร้อมแก้มแดงเรื่อ เธอกลับมาตั้งสติได้

จากนั้นลาน่าก็กัดริมฝีปากและพูดเบา ๆ ว่า “ใช่ค่ะ นี่แพงเกินไป ฉันรับไม่ได้หรอก”

วอลเตอร์หัวเราะ

เขายิ้มและบอกว่า “พวกคุณทั้งสองคนเป็นแถวหน้าของวงการบันเทิง ทำไมสร้อยคอนี่ถึงจะมากเกินไปล่ะครับ? ผมยังกลัวว่าของนี่เล็กน้อยเกินไปสำหรับคุณทั้งสองด้วยซ้ำ”

“ขอบคุณค่ะ”

จีเซลล์และลาน่าพูดอะไรไม่ได้อีก ดังนั้นพวกเธอจึงขอบคุณเขาอีกครั้ง

“เร็วสิ มานั่งกันดีกว่า” วอลเตอร์พูดกับพวกเธออย่างใส่ใจ “ดาราดังสองคนมาเซ็นสัญญาอยู่กับบริษัทผมถือเป็นเรื่องใหญ่มาก ต้องฉลองกันหน่อย เราควรจะดื่มฉลองกัน”

เขาดึงเก้าอี้ให้หญิงสาวทั้งสองคนนั่ง

สองสาวไม่รีรอและนั่งลง พวกเธอนั้นคออ่อนมาก แต่ว่านี่ก็เป็นครั้งแรกที่ได้พบเจ้านายคนใหม่ดังนั้นพวกเธอจึงปฏิเสธไม่ได้

หลังจากดื่มไวน์ไปหลายแล้วและทานอาหารไป วอลเตอร์ก็บอกให้ลูกน้องเอาสัญญามาให้หญิงสาวทั้งสองเพื่อที่จะได้เซ็น

ตอนนั้นทั้งจีเซลล์และลาน่าต่างก็ค่อนข้างเมา พวกเธอไม่ได้อ่านสัญญาอย่างละเอียดก่อนที่จะเซ็น เจ้านายคนใหม่เป็นสุภาพบุรุษเขาไม่มีทางทำเรื่องไม่ดีกับพวกเธอแน่

วอลเตอร์หัวเราะ